Sure Sebâ — Ayet 22

Kelime Anlamları:

• Zâametüm: İddia ettiğiniz, zannettiğiniz kimseler.
• Miskâl: Tartıda bir ağırlık birimi, zerre kadar.
• Zerre: En küçük karınca, toz zerresi.
• Şirk: Ortaklık, pay sahipliği.
• Zahîr: Yardımcı, destekçi, arka çıkan.

Tefsir:

Ey Resûlüm! Şu müşriklere de ki: "Haydi, Allah'ı bırakıp da ilah olduğunu iddia ettiğiniz o varlıkları çağırın, onlara yalvarın, onlardan yardım isteyin! Bakalım size ne cevap verecekler, hangi ihtiyacınızı karşılayacaklar?" Onlar ne göklerde ne de yerde bir zerre ağırlığınca bile hiçbir şeye sahip değillerdir. Ne göklerin ne de yerin yaratılışında ve yönetiminde Allah ile ortaklıkları yoktur. Allah'ın, bu ilah edindikleri varlıklardan bir yardımcısı da yoktur ki onlar O'na destek olsunlar.

Ey insan! Şu kâinata bir bak: Göklerin ve yerin yaratılışı, güneşin ve ayın hareketleri, yıldızların dizilişi, rüzgârların esişi, yağmurun yağışı... Bütün bunlar tek başına, kudreti her şeye yeten, hiçbir ortağı ve yardımcısı olmayan Allah'ın eseridir. Peki, sizin taptığınız o putlar, o heykeller, o kabirlerdeki zatlar bu muazzam işlerin hangisinde söz sahibidir? Hangi bir zerreye hükmedebilirler?

Onlar ne size bir fayda sağlayabilir ne de bir zararı sizden uzaklaştırabilir. Onlar aciz, zayıf ve muhtaç varlıklardır. Allah ise her şeyden müstağnidir, hiçbir yardımcıya ve ortağa ihtiyacı yoktur. O, her şeyi yoktan var eden, her an kâinatı çekip çeviren, rızık veren, dirilten ve öldürendir. Öyleyse ibadet yalnızca O'na yapılmalı, yalnızca O'ndan istenmelidir. Çünkü gerçek güç ve kudret yalnızca O'na aittir.

Bu ayet bize ne güzel bir ders veriyor: Hayatımızda hangi kapıya yönelirsek yönel elim, asıl kapının Allah'ın kapısı olduğunu unutmayalım. O'ndan başkasına el açan, boş ellerle döner. O'na yönelen ise asla boş çevrilmez. Ne mutlu o kimseye ki, kalbini yalnızca Allah'a bağlamış, O'ndan başka hiçbir varlıktan medet ummamıştır. Çünkü Allah, kendisine yönelen kullarını asla yalnız bırakmaz, onlara yardım eder ve onları destekler.