සූරා යාසීන් — ආයාත් 74

වදන්හි අර්ථ:

• اتَّخَذُوا – ඔවුහු ගත්හ (තෝරා ගත්හ)
• مِن دُونِ اللَّهِ – අල්ලාහ් හැර (අල්ලාහ්ට අමතරව)
• آلِهَةً – දෙවිවරුන් (නමස්කාරයට ගත් ආරාධිතයින්)
• لَعَلَّهُمْ يُنصَرُونَ – ඔවුන් (එම දෙවිවරුන් විසින්) උදව් කරනු ලබනු ඇතැයි යන අපේක්ෂාවෙන්

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්‍යයෙන් අල්ලාහ් තආලා අපට දන්වා සිටින්නේ මුශ්‍රිකයන් (අල්ලාහ්ට ආදේශ කරන්නන්) පිළිබඳ තොරතුරකි. ඔවුහු අල්ලාහ් අල්ලාහ් හැර, ගල්, ලී, පිළිම, තාරකා වැනි දෑ තම නමස්කාරය සඳහා දෙවිවරුන් ලෙස තෝරා ගත්හ. ඔවුන් එසේ කළේ කුමන අරමුණකින්ද? ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තුව වූයේ, ඔවුන්ට යම් විපතක් හෝ දුෂ්කරතාවයක් හෝ අල්ලාහ්ගේ දඬුවමක් හෝ පැමිණෙන විට, මෙම දෙවිවරුන් ඔවුන් වෙනුවෙන් මැදිහත් වී, ඔවුන්ව ආරක්ෂා කරනු ඇතැයි යන්නයි. එනම්, ඔවුන් මෙම දෙවිවරුන්ගෙන් උදව් උපකාර අපේක්ෂා කළහ.

නමුත් අල්ලාහ් තආලා මෙම වාක්‍යයෙන් පසුව (ඊළඟ වාක්‍යයෙන්) ඔවුන්ගේ මෙම බලාපොරොත්තුව නිෂ්ඵල බව පැහැදිලි කරයි. මන්ද, මෙම දෙවිවරුන්ට තමන්ටම උදව් කර ගැනීමටවත් හැකියාවක් නැත. ඔවුන් තම නමස්කාරකයින්ට කිසිදු උදව්වක් කිරීමට බලය නැති අයයි. එබැවින් මුශ්‍රිකයන්ගේ මෙම ක්‍රියාව මුළුමනින්ම මෝඩකමක් සහ මුළාවක් බව පැහැදිලි වේ.

උගත හැකි පාඩම්:

1. තවහීද් (අල්ලාහ්ගේ ඒකීයත්වය) පිළිබඳ දැනුවත්භාවය: මෙම වාක්‍යය අපට උගන්වන්නේ, උදව් ඉල්ලීම, ආරක්ෂාව පැතීම සහ නමස්කාරය යන සියල්ල අල්ලාහ්ටම පමණක් විය යුතු බවයි. උන් වහන්සේ හැර අන් කිසිවෙකුට මෙම ගුණාංග නැත.
2. බලාපොරොත්තු තැබිය යුත්තේ අල්ලාහ් කෙරෙහි පමණයි: මිනිසුන් තම අවශ්‍යතා සහ දුෂ්කරතාවලදී උදව් අපේක්ෂා කරන්නේ අල්ලාහ්ගෙන්ම පමණක් විය යුතුය. උන් වහන්සේ හැර අන් කිසිවකුගෙන් හෝ කිසිවකින් හෝ සැබෑ උදව් ලැබිය නොහැක.
3. ශිර්ක් (ආදේශ කිරීම) නිෂ්ඵල දෙයකි: අල්ලාහ්ට ආදේශ කර නමස්කාර කරනු ලබන සියලු දෑ බල රහිත බව මෙම වාක්‍යයෙන් පැහැදිලි වේ. ඔවුන්ට තමන්වම ආරක්ෂා කර ගත නොහැකි නම්, අන් අයව ආරක්ෂා කරන්නේ කෙසේද?
4. කුර්ආනයේ මඟ පෙන්වීම: මෙම වාක්‍යය අපට පෙන්වා දෙන්නේ, සැබෑ සාර්ථකත්වය සහ ආරක්ෂාව ඇත්තේ අල්ලාහ්ට අවනත වීම තුළ බවයි. උන් වහන්සේගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කරන තැනැත්තා කිසිදා අසාර්ථක නොවේ.
5. අල්ලාහ්ගේ දයාව සහ බලය: අල්ලාහ් තආලා තම නියම ගැතියන්ට උදව් කිරීමට සැමවිටම සූදානම් බවත්, උන් වහන්සේගේ ආරක්ෂාව ඉල්ලන අයව උන් වහන්සේ කිසිදා අත් නොහරින බවත් අප විශ්වාස කළ යුතුය.