سوره صافات — آیه 163

معانی کلمات:

• صَالِ الْجَحِیمِ: داخل شونده و درآینده به آتش دوزخ.

تفسیر آیه:

ای مشرکان! شما و آنچه به جای خدا میپرستید، هرگز نمیتوانید کسی را گمراه کنید و به سوی خود بکشانید؛ مگر کسی که خداوند از روی علم و حکمت خود، از پیش مقرر کرده است که اهل دوزخ باشد و به سبب کفر و ظلمش، وارد آتش شود. پس گمراه کردن بندگان، تنها به اراده و مشیت الهی وابسته است و شما و معبودانتان هیچ قدرتی بر این کار ندارید. آنان که شقاوت و عذاب بر آنان نوشته شده، به خواست خداوند کفر میورزند و سرانجام به دوزخ درمیآیند؛ اما این امر نه به دست شماست و نه به سبب قدرت معبودان شما، بلکه قضای حتمی خداوند است که در مورد آنان جاری میشود.

فواید و پیامهای آیه:

• هدایت و ضلالت بندگان تنها به دست خداوند است و هیچ کس، حتی پیامبران و اولیاء، نمیتوانند بدون مشیت الهی کسی را هدایت یا گمراه کنند.
• مشرکان و معبودانشان از هرگونه قدرت و تأثیری در سرنوشت انسانها بیبهرهاند و ترس از آنان یا امید به آنان بیهوده است.
• ایمان به قضا و قدر الهی، آرامش و رضایت قلبی را به همراه میآورد و انسان را از وابستگی به غیر خدا بازمیدارد.
• این آیه هشداری است برای همه تا از کفر و ظلم بپرهیزند و بدانند که سرنوشت نهایی هر کس بر اساس علم و عدل الهی رقم میخورد، نه بر اساس وسوسههای شیاطین و بتها.