සූරා අල්-අහ්කාෆ් — ආයාත් 18

වචනාර්ථ:

• حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ – ඔවුන් මත දඬුවම් පිළිබඳ වදන අනිවාර්ය විය.
• خَلَتْ – ඉකුත් වී ගිය, පෙර සිටි.
• خَاسِرِينَ – පාඩු ලැබූවන්, අලාභයට පත් වූවන්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයතයෙන් අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, පෙර සඳහන් කළ ගුණාංග ඇති අය (දෙමාපියන්ට අකීකරු වී, ඔවුන්ගේ ආයාචනා ප්රතික්ෂේප කළ අය) ඔවුන් මත දඬුවම් පිළිබඳ තීන්දුව අනිවාර්ය වූවන් බවයි. එනම්, ඔවුන් මත අල්ලාහ්ගේ ශාපය හා දඬුවම ස්ථිර විය. ඔවුන් ජින් හා මිනිසුන් අතරින් ඔවුන්ට පෙර ගත වූ ප්රජාවන් සමඟ එක් වූවෝ වෙති. ඒ ප්රජාවන් ද කුෆ්ර් (ප්රතික්ෂේපය) හා බොරු කීම මත ජීවත් වූ අය වූහ. එබැවින් ඔවුන් සැවොම දඬුවමට ලක් වූහ.

ඉන්පසු අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, "ඔවුන් අලාභයට පත් වූවන් විය" යනුවෙනි. එනම්, ඔවුන් යහමඟ වෙනුවට නොමඟ තෝරා ගත් බැවින්, ස්වර්ගීය සැපත වෙනුවට නිරයේ දඬුවම මිල දී ගත් බැවින්, ඔවුන් තමන්ටම හා තම පවුල්වලට පාඩු සිදු කර ගත්තෝ වෙති. මන්ද, ඔවුන් නිරයට ඇතුළු වීමෙන් තම ආත්මයන් හා තම පවුලේ අය අලාභයට පත් කර ගත් බැවිනි.

උපදේශනාත්මක පාඩම්:

1. දෙමාපියන්ට අකීකරු වීම හා ඔවුන්ගේ ආයාචනා ප්රතික්ෂේප කිරීම අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට හේතු වන බරපතල පාපයකි.
2. අල්ලාහ්ගේ නීතිය යුක්ති සහගත ය; පෙර ප්රජාවන් අතරින් ප්රතික්ෂේප කළ අයට දඬුවම් කළ සේම, මෙම ගුණාංග ඇති අයට ද දඬුවම් කරනු ඇත.
3. සැබෑ අලාභය නම්, මෙලොව සුළු සැප සම්පත් වෙනුවෙන් මතු ලොව සදාකාලික සැපත අහිමි කර ගැනීමයි.
4. ජින් හා මිනිසුන් අතරින් ප්රතික්ෂේප කළවුන් සැවොම එකම දඬුවමට ලක් වන බව මෙයින් පැහැදිලි වේ. එබැවින් යහමඟ අනුගමනය කිරීමෙන් මෙලොව හා පරලොව සාර්ථකත්වය ලබා ගත හැකි බව අපට වැටහේ.