සූරා අද්-දාරියාත් — ආයාත් 38

වචනාර්ථ විග්රහය:

• وَفِي مُوسَىٰ – තවද මූසා (අලයිහිස්සලාම්) ගේ (කතාවෙහි ද) සාධකයක් ඇත.
• إِذْ أَرْسَلْنَاهُ – අප ඔහුව එවූ අවස්ථාව.
• إِلَىٰ فِرْعَوْنَ – ෆිර්අව්න් (පාරාවෝ) වෙත.
• بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ – පැහැදිලි බලාපොරොත්තු සහගත සාධකයක් හෙවත් ප්රත්‍යක්ෂ ආශ්චර්යයක් සමඟ.

අර්ථ විවරණය:

තවද මූසා (අලයිහිස්සලාම්) ගේ කතාවෙහි ද ඔවුන්ට (අයත් පෙර ජනයාට) මහත් සාධකයක් ඇත. එනම්, අප (අල්ලාහ්) ඔහුව ෆිර්අව්න් වෙත එවූ අවස්ථාවයි. ඔහුව එවන ලද්දේ පැහැදිලි සාධකයක් සමඟිනි. එනම්, මහා ආශ්චර්යයන් සහ ප්‍රත්‍යක්ෂ සාධක (මාෂි යෂ්ටිය, දීප්තිමත් අත, ආදී) සමඟිනි. මෙම සාධක පැහැදිලි වූ අතර, ඒවායේ සත්‍යතාවය කිසිදු සැකයකින් තොර විය. නමුත් ෆිර්අව්න් තම බලය සහ සේනාවන් ගැන අහංකාර වී, මූසා (අලයිහිස්සලාම්) ගැන “ඔහු සූනියම්කරුවෙකි හෝ උමතුවෙකි” යයි පැවසීය. මෙම සිදුවීම් තුළ දැඩි දඬුවමට බිය වන අයට මහත් පාඩමක් ඇත.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

• මෙම ආයාවෙන් අපට පැහැදිලි වන්නේ අල්ලාහ් තම ධර්ම දූතයන්ට පැහැදිලි සාධක හා ආශ්චර්යයන් ලබා දී ඔවුන්ව ජනයා වෙත එවූ බවයි. මෙයින් පෙනී යන්නේ අල්ලාහ්ගේ දයාව සහ ඔහුගේ මඟ පෙන්වීමේ පූර්ණත්වයයි.
• සත්‍යය පැහැදිලි වූ පසුවත් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ අවසානය විනාශය බව මෙම කතාවෙන් අපට වැටහේ. එබැවින් අප සත්‍යය පිළිගැනීමට ඉක්මන් විය යුතු අතර, අහංකාරයෙන් එය ප්‍රතික්ෂේප නොකළ යුතුය.
• අල්ලාහ්ගේ බලය අතිමහත් බවත්, ඔහු තම දූතයන්ට උපකාර කරන බවත්, අල්ලාහ්ගේ ප්‍රතිඥාව සැබෑ බවත් මෙමගින් අපට තහවුරු වේ. එබැවින් අප අල්ලාහ් කෙරෙහි පූර්ණ විශ්වාසය තැබිය යුතුය.
• අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය වීම සහ ඔහුගේ දයාව අපේක්ෂා කිරීම, ධර්මය පිළිගැනීමට හා අනුගමනය කිරීමට ඇති ප්‍රධානම හේතුවක් බව මෙම ආයාවෙන් පැහැදිලි වේ.