Surah Adh-Dhariyat — Aya 54

Ma’anonin Kalmomin:

• فَتَوَلَّ عَنْهُمْ: Ka rabu da su, ka bar su, kuma ka daina damuwa da kawon su ga imani.
• بِمَلُومٍ: Wanda ake zargi ko ake ɗora masa laifi.

Fassarar Ayar:

Ya Manzon Allah, ka rabu da waɗannan mushrikai da suka ƙaryata ka, kuma ka bar su har lokacin da umurnin Ubangijinka ya zo a kansu. Kada ka ƙara baƙin ciki a kansu, kuma kada ka damu da jinkirin imaninsu. Domin kai ba abin zargi ba ne a wurin kowa, saboda ka isar da saƙon da aka aiko ka da shi, kuma ka cika aikinka na annabci. To, idan ka isar da manzanci, to babu laifi a kanka idan ba su yarda ba. Umurnin Allah ne kawai zai zo a kansu, kuma hukuncinsa zai auku.

Fa’idodin Darasin:

1. Annabi Muhammad (SAW) ba shi da wani laifi a kan rashin imanin mutane, domin aikinsa shi ne isar da manzanci kawai, ba tilasta wa mutane shiga imani ba.
2. Natsuwa da kwanciyar hankali ga mai wa’azin addini, domin idan ya isar da saƙo, to babu abin zargi a kansa, kuma sakamakon aikin yana wurin Allah ne.
3. Ƙarfafa zuciyar masu kira zuwa ga Allah cewa kada su ɓata rai saboda rashin amsar mutane, domin Allah ne ke da hukunci a kansu.
4. Nuna cewa hidimar da aka yi wa al’umma ta isar da gaskiya ita ce mafi daraja, kuma ba a buƙatar sakamako daga mutane, sai dai daga Allah.
5. A cikin ayar akwai ta’aziyya ga duk wanda ya yi ƙoƙari wajen shiryar da mutane, amma ba su karɓa ba, cewa lada nasa yana nan a wurin Allah, kuma ba shi da laifi.