சூரா அத்-தூர் — வசனம் 33

சொற்களின் விளக்கம்:

• தகவ்வலஹு (تقوّله): இதன் பொருள் "அதைத் தானாகக் கற்பனை செய்து இட்டுக்கட்டிக் கொண்டான்" என்பதாகும். அதாவது, முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் இந்த குர்ஆனைத் தானாக இயற்றிக் கொண்டார் என்று கூறுவது.

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில், இறைவன் இணைவைப்பவர்களின் தவறான குற்றச்சாட்டை மறுத்து, அவர்களின் உண்மையான நிலையை வெளிப்படுத்துகிறான். அந்த மக்கள், "முஹம்மத் இந்த குர்ஆனைத் தானாக இட்டுக்கட்டிக் கொண்டார்" என்று கூறுகின்றனர். ஆனால், உண்மை என்னவென்றால், அவர்கள் இந்த குர்ஆன் இறைவனிடமிருந்து வந்த வேதம் என்பதை நன்கு அறிந்திருந்தும், அதை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கின்றனர். அவர்களின் இந்தக் கூற்று வெறும் பொய்யான சாக்குப்போக்கே ஆகும்.

அவர்கள் குர்ஆனை நிராகரிப்பதற்கான காரணம், அது இட்டுக்கட்டப்பட்டது என்று அவர்கள் நினைப்பதால் அல்ல. மாறாக, அவர்கள் ஆணவத்தினாலும், பெருமையினாலும், தங்கள் மூதாதையர்களின் வழியைப் பின்பற்றுவதிலும், அதிகாரத்தை இழக்க நேரிடும் என்ற அச்சத்தினாலும் அதை நிராகரிக்கின்றனர். அவர்கள் உண்மையாகவே நம்பிக்கை கொண்டிருந்தால், இத்தகைய பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளைக் கூறியிருக்க மாட்டார்கள்.

பயன்கள்:

1. இந்த வசனம் நமக்கு கற்றுத்தரும் பாடம் என்னவென்றால், நிராகரிப்பவர்கள் எப்போதும் சத்தியத்தை மறுக்க பல்வேறு சாக்குப்போக்குகளைக் கூறுவார்கள். ஆனால், அவர்களின் உள்ளத்தில் உண்மை தெளிவாகத் தெரியும்.
2. குர்ஆன் இறைவனின் வேதம் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. அதன் அழகிய மொழிநடை, அறிவியல் உண்மைகள், வரலாற்று செய்திகள் அனைத்தும் அது மனிதனால் இயற்றப்பட்டது அல்ல என்பதை நிரூபிக்கின்றன.
3. ஒரு முஸ்லிம் தனது நம்பிக்கையில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். எத்தகைய இழிவான குற்றச்சாட்டுகள் வந்தாலும், சத்தியத்தின் பக்கம் உறுதியாக நிற்க வேண்டும்.
4. ஆணவமும் பெருமையும் மனிதனை சத்தியத்திலிருந்து விலக்கி விடும் என்பதை இந்த வசனம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. எனவே, நாம் எப்போதும் பணிவுடன் சத்தியத்தை ஏற்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.