Surat An-Najm — Ayat 21

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الذَّكَرُ (adz-dzakar): anak lanang utawa jenis lanang.
• الْأُنثَىٰ (al-untsa): anak wadon utawa jenis wadon.
• أَلَكُمُ (a-lakumul): apa kanggo kowé kabèh?

1. Tafsir ayat:

Ayat iki minangka teguran lan panyendhu marang wong-wong musyrik sing padha ngaku yèn para malaikat lan brahala iku putriné Allah. Padha nganggep yèn putri iku ora pantes lan ora dikarepake, mulané padha ora seneng yèn duwé anak wadon. Nanging anehé, nalika arep nemtokake péranganing Allah, padha milih sing paling ora dikarepake, yaiku putri. Apa iki ora kebalik? Yen kowé dhéwé ora seneng karo anak wadon, kok malah dipasrahake marang Allah? Iki jelas pembagian sing ora adil lan pikiran sing ora bener.

Ayat iki nuduhake kesalahan gedhé ing akidah wong musyrik. Padha nyembah brahala lan ngaku yèn brahala-brahala iku putriné Allah, nanging ing wektu sing padha, padha ngremehake anak wadon. Iki bukti yèn pangibadahé ora adhedhasar kawruh sing bener, nanging mung miturut hawa nafsu lan prasangka. Allah Maha Suci saka apa sing padha ngaku-ngaku.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang supaya kita ora gawé aturan agama miturut hawa nafsu dhéwé. Kabeh babagan akidah lan ibadah kudu adhedhasar wahyu saka Allah, dudu prasangka utawa tradhisi sing ora ana dhasaré.
• Islam ngangkat drajat wanita. Ing jaman jahiliyah, anak wadon dianggep aib lan asring dikubur urip-urip. Islam teka kanggo mulyakake wanita, dudu ngremehake.
• Ayat iki ngajak kita mikir kanthi waras. Yen kita ora seneng karo sawijining bab kanggo awake dhéwé, aja banjur dipasrahake marang Allah, amarga Allah iku Maha Sampurna lan ora butuh apa-apa saka makhluké.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih ngerti yèn Al-Qur'an iku tuntunan sing bener lan bisa nuntun manungsa metu saka kebodohan lan kesesatan menyang cahya iman.