Sure Necm — Ayet 21

Kelime Anlamları:

• el-zeker: Erkek çocuk/evlat
• el-ünsâ: Kız çocuk/evlat

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, müşriklerin Allah'a kız çocuk isnat etmelerini şiddetle reddeden ve onların bu çirkin iddialarını çürüten ilâhî bir hitaptır. Müşrikler, meleklerin ve putların Allah'ın kızları olduğunu iddia ediyorlardı. Hâlbuki onlar, kendilerine kız çocuğu müjdelendiğinde yüzleri simsiyah kesilir, öfkeden yutkunur dururlardı. Kız çocuklarını hor görür, hatta bazıları onları diri diri toprağa gömerdi.

İşte bu âyet, onların bu tutarsız ve akıl dışı tavrını yüzlerine vurarak soruyor: "Ey müşrikler! Sizin için erkek çocuklar, Allah için ise kız çocuklar mı?!" Yani siz kendinize en değerli ve en çok arzu ettiğiniz şeyi (erkek evladı) ayırıyor, hoşlanmadığınız ve hor gördüğünüz şeyi (kız evladı) ise Allah'a mı isnat ediyorsunuz? Bu, ne büyük bir zulüm ve ne kadar çirkin bir bölüştürmedir!

Bu soru, onların iddialarındaki mantıksızlığı ve çelişkiyi gözler önüne serer. Eğer kız çocukları gerçekten bu kadar değersiz olsaydı, siz onları Allah'a yakıştırmazdınız. Eğer Allah'a yakıştırıyorsanız, o zaman neden kendinize erkek çocukları seçiyorsunuz? Bu, hem Allah'a karşı edepsizlik hem de akıl ve mantık dışı bir tutumdur.

Aziz Müslüman! Bu âyet bize, Allah'ı tenzih etmenin (O'nu her türlü eksiklikten uzak tutmanın) önemini öğretir. Allah, yarattığı hiçbir şeye benzemez; O'nun çocuğu olması düşünülemez. O, her türlü noksanlıktan münezzehtir, yücedir. Bizler, Allah'a yakışmayan her türlü isnattan şiddetle kaçınmalı, O'nu en güzel isimlerle ve en yüce sıfatlarla anmalıyız.

Bu âyet aynı zamanda, kız çocuklarına verilen değeri de gösterir. İslam, kız çocuklarını hor gören bu cahiliye anlayışını kökünden sökmüş, onlara büyük bir değer ve ikram vermiştir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) "Kim iki kız çocuğunu yetiştirip terbiye ederse, o ve ben kıyamet günü şu iki parmağım gibi yan yana olacağız" buyurarak kız çocuklarına verilen önemi en güzel şekilde ifade etmiştir.

Ey iman eden kardeşim! Bu âyetten alacağımız büyük ders, Allah'a karşı edep ve saygıdır. O'nu, O'na yakışmayan her türlü nitelemeden uzak tutmak, O'nun şanına layık bir şekilde O'nu anmak ve O'na iman etmektir. Allah'ın kudreti ve yüceliği karşısında boyun eğmek, O'nun emirlerine teslim olmak ve O'nu her türlü eksiklikten tenzih etmek, gerçek kulluğun ta kendisidir.