Surat Al-A'raf — Ayat 118

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَوَقَعَ : banjur ketitik, banjur cetha, banjur kabukten.
• الْحَقُّ : barang sing bener, yaiku kabeneran lan kasunyatan.
• بَطَلَ : banjur sirna, banjur ora ana gunane, banjur musna.
• مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ : apa sing padha dilakoni, yaiku sihir lan tipu daya sing padha lakoni.

2) Tegese ayat iki:

Banjur ketitik lan cetha banget barang sing bener, yaiku yen Nabi Musa iku pancen utusane Allah lan apa sing digawa iku pancen bener. Lan sirna kabeh apa sing padha lakoni, yaiku sihir lan tipu daya sing padha andelake. Kabeneran wis kabukten lan ora bisa dibantah maneh, dene sihir sing padha lakoni wis ora ana gunane lan ora bisa nulungi dheweke sethithik wae. Malah para tukang sihir mau dhewe padha ngakoni yen sihire wis kalah, lan padha ngerti yen iki dudu sihir nanging mukjizat saka Allah.

3) Piwulang lan faedah sing bisa dijupuk:

• Kabeneran iku mesthi bakal ketitik lan menang, sanajan ana sing nyoba nutupi nganggo tipu daya lan kekuwatan. Mula aja wedi ngelakoni sing bener.
• Sihir, tipu daya, lan kabeh cara sing ala iku mesthi bakal sirna lan ora ana gunane, sanajan katon kuwat ing wiwitane.
• Allah iku tansah nulungi para utusan lan wong-wong sing padha mbela kabeneran, mula kita kudu yakin marang pitulungane Allah.
• Wong sing duwe ilmu lan kepinteran kudu digunakake kanggo kabecikan, ora kanggo ngapusi lan ngrusak wong liya.
• Kedadeyan iki mulangake marang kita yen iman lan tawakal marang Allah iku kunci kemenangan, lan kabeh kekuwatan sing ana ing donya iki mung saka Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngelakoni sing bener lan adoh saka sing bathil, amarga mung kabeneran sing bakal tetep lan langgeng.