ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 118

የቃላት ማብራሪያ፦

• ፈወቀዐ (فَوَقَعَ)፦ ተገለጠ፤ ተረጋገጠ፤ ታየ።
• አል-ሐቅቁ (الْحَقُّ)፦ እውነት፤ ትክክለኛው ነገር።
• በጠለ (بَطَلَ)፦ ከንቱ ሆነ፤ ጠፋ፤ ዋጋ አልነበረውም።

የአንቀጹ ትርጉምና ትርጓሜ፦

አላህ ይህን አንቀጽ በሙሳ (ዐ.ሰ) እና በፈርዖን ሰሓሪዎች መካከል በተደረገው ታላቅ ውድድር አውድ ውስጥ አውርዶታል። ሰሓሪዎቹ ገመዶቻቸውንና በትሮቻቸውን ጣሉ፤ በዓይነ ሕሊና የሰዎቹን ዓይኖች ደግመው አስፈሩአቸው። ከዚያም ሙሳ (ዐ.ሰ) በትሩን ጣለ፤ ወዲያውኑም የሰሓሪዎቹን ዱባይ ዋጠች። በዚህ ጊዜ እውነት ተገለጠ፤ የሙሳ ነቢይነት ተረጋገጠ፤ እርሱ ከአላህ ዘንድ የተላከ መልእክተኛ መሆኑ ለሁሉም ተሰማ። በአንጻሩ ደግሞ ሰሓሪዎቹ ይሠሩት የነበረው ድግምትና አስማት ሁሉ ከንቱ ሆነ፤ ጠፋ፤ ምንም ጥቅም አላመጣም። ምክንያቱም አስማት በእውነት ፊት በራሱ ይታወቃል፤ እውነት ሲመጣ ውሸት ይጠፋል። ሰሓሪዎቹ ራሳቸውም ይህን ተረድተው ለሙሳ አመኑ፤ ምክንያቱም የሠሩት ነገር አስማት መሆኑንና የሙሳ ተአምር ግን ከአስማት በላይ የሆነ እውነተኛ የአላህ ኃይል መሆኑን በደንብ ያውቁ ነበር።

ከአንቀጹ የምናገኛቸው ጠቃሚ ትምህርቶች፦

1. እውነት ሁልጊዜ ያሸንፋል፤ ውሸትና አስማት ምንም ቢበዛም በመጨረሻ ይጠፋል።
2. አላህ ነቢያቱን በግልጽ ተአምራት ይደግፋል፤ ይህም እውነተኝነታቸውን ያረጋግጣል።
3. አስማትና ድግምት ከአላህ ኃይል ጋር ሲነጻጸሩ በጣም ደካማ ናቸው