ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ — อายะฮฺ 118

คำอธิบายความหมายของคำศัพท์:

• فَوَقَعَ หมายถึง ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนและประจักษ์แจ้ง
• الْحَقُ หมายถึง ความจริง ซึ่งในที่นี้คือความจริงที่มูซา (อะลัยฮิสสลาม) นำมา
• بَطَلَ หมายถึง สูญสิ้น พังทลาย ไร้ผล
• مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ หมายถึง สิ่งที่พวกเขากระทำ นั่นคือเวทมนตร์ที่เหล่าพ่อมดได้แสดง

การตีความหมายของอายะฮ์:

เมื่อมูซา (อะลัยฮิสสลาม) ได้โยนไม้เท้าของเขา มันก็กลายเป็นงูตัวใหญ่ที่กลืนกินเชือกและไม้เท้าที่เหล่าพ่อมดได้แปลงขึ้นมา ความจริงจึงได้ปรากฏอย่างชัดเจนและประจักษ์แก่ทุกคนที่ได้เห็นเหตุการณ์ในวันนั้นว่า มูซาคือศาสนทูตของอัลลอฮ์อย่างแท้จริง และสิ่งที่เขานำมานั้นคือความจริงจากพระผู้เป็นเจ้า ส่วนเวทมนตร์ที่เหล่าพ่อมดได้แสดงไว้ทั้งหมดก็ได้พังทลายและสูญสิ้นไป ไม่เหลือสิ่งใดให้ยึดถืออีกต่อไป เพราะเวทมนตร์เป็นเพียงภาพลวงตาที่ไม่มีแก่นสาร ไม่สามารถต้านทานพลังแห่งความจริงจากอัลลอฮ์ได้

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. ความจริงย่อมชนะความเท็จเสมอ ไม่ว่าความเท็จจะถูกประดับประดาให้ดูยิ่งใหญ่เพียงใดก็ตาม ในที่สุดความจริงก็จะปรากฏและทำลายล้างความเท็จจนสิ้นซาก
2. อัลลอฮ์ทรงปกป้องศาสนทูตของพระองค์และทรงทำให้สาส์นของพระองค์ได้รับชัยชนะเหนือกลอุบายทั้งปวงของเหล่าศัตรู
3. บทเรียนอันยิ่งใหญ่สำหรับผู้ศรัทธา คือจงยึดมั่นในความจริงและอย่าหวั่นเกรงต่อความเท็จ แม้ดูเหมือนว่าความเท็จจะมีพลังมากมายเพียงใด เพราะจุดจบนั้นเป็นของผู้ยึดมั่นในความจริงเสมอ
4. การที่พ่อมดเหล่านั้นได้ศรัทธาหลังจากเห็นความจริง เป็นบทพิสูจน์ว่าเมื่อความจริงปรากฏชัดเจน หัวใจที่บริสุทธิ์ย่อมโน้มเอียงเข้าหามันโดยไม่ลังเล
5. อายะฮ์นี้สอนให้เรามั่นใจว่าการงานใดที่ตั้งอยู่บนความเท็จ จะต้องพินาศย่อยยับในที่สุด ส่วนการงานที่ตั้งอยู่บนความจริงและความศรัทธา จะคงอยู่และได้รับผลตอบแทนจากอัลลอฮ์