Surah Al-Anfal — Aya 64

Ma’anonin Kalmomin:

• حَسْبُكَ: yana nufin “ya ishe ka” ko “ya wadatar da kai”.
• مَنِ اتَّبَعَكَ: waɗanda suka bi ka, wato Sahabbai da muminai waɗanda suka yi imani da kai.

Tafsirin Ayar:

Ya kai Annabi Muhammad (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi)! Allah Ya ishe ka, kuma Ya ishe waɗanda suka bi ka daga cikin muminai. Wato Allah Shi ne Mai kare ka daga sharrin maƙiyanka, kuma Shi ne Mai kare muminai waɗanda suke tare da kai daga cutar da maƙiyansu. Wannan ayar ta sauka ne a lokacin Yaƙin Badar, inda Allah Ya tabbatar wa Annabi da Sahabbansa cewa ba su buƙatar wani taimako face taimakon Allah, domin Shi ne Mai isasshe da kuma Mai karewa.

A cikin wannan ayar akwai ƙarfafawa ga Annabi da kuma muminai cewa su dogara ga Allah kawai, su kuma jajirce a kan yaƙi da maƙiya, domin Allah ba zai taɓa barin su ba. Idan Allah ya ishe mutum, to wannan shi ne babban nasara, ko da kuwa maƙiya suna da yawa da kuma ƙarfi.

Fa’idojin Ayar:

1. Dogaro ga Allah da kuma yin tawakkali a kai shi ne tushen nasara ga muminai, ko da suna cikin yanayi mai wahala.
2. Annabi (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) da Sahabbansa sun kasance abin koyi a cikin ƙarfin gwiwa da kuma amincewa da taimakon Allah.
3. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai a kowane zamani cewa kada su ji tsoron maƙiya, domin Allah yana tare da su idan sun yi imani da suka bi tafarkin Annabi.
4. Tana nuna cewa nasara ba ta dogara da yawan mutane ko kayan yaƙi ba, amma tana dogara ne da yardar Allah da kuma taimakon sa ga waɗanda suke son sa.