Surah Al-Buruj — Aya 12

Ma'anar Kalmomi:

• "Baṭsh": yana nufin kamawa da azabtarwa da ƙarfi, ko kama mai tsanani da nufin hukunta mai laifi.
• "Shadīd": mai ƙarfi da tsanani, wanda ba shi da rauni ko tausayi ga azzalumai.

Tafsirin Ayar:

Lalle ne, ya Manzo, kamun Ubangijinka da azabtarwarsa ga maƙiyansa da azzalumai, ko da kuwa ya jinkirta musu na ɗan lokaci, hakika yana da matuƙar ƙarfi da tsanani. Shi ne wanda yake halitta halittu tun farko, sa'an nan kuma zai mayar da su a Lahira domin sakamako. Kuma shi ne Mai gafara ga wanda ya tuba daga zunubansa, kuma Mai yawan ƙauna da tausayi ga masu ibada da masu bi. Shi ne Mai Al'arshi mai girma, wanda ya kai matuƙar daraja da karimci. Shi ne Mai aikata duk abin da ya so, babu wani abu da zai buya a gare shi daga abin da ya nufa. Don haka, idan ya kama azzalumi, kamun nasa ba zai misaltu ba, kuma babu wanda zai iya tserewa daga hukuncinsa.

Fa'idodin da ake samu daga ayar:

1. Tabbatar da cewa azabar Allah ga azzalumai ba ta da iyaka, kuma jinkirin da yake yi musu ba ya nufin ya manta da su ba, domin shi Mai tsanani ne a cikin hukunci.
2. Ƙarfafa zuciyar muminai da natsuwa, domin su san cewa Allah zai rama musu daga azzaluman da suka cutar da su, ko da an jinkirta.
3. Tsoratar da masu laifi da azzalumai, domin su san cewa babu wani wurin tsira daga hukuncin Allah, kuma hakan yana sa su tuba su koma ga Allah kafin azabar ta zo.
4. Nuna cewa gafara da tausayin Allah suna nan ga masu tuba, amma azabarsa ga masu ƙiyayya da girman kai ba ta da iyaka, wanda hakan ke nuna daidaiton Allah a cikin halittunsa.