ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 94

የቃላት ፍች

• ያታዲሩን (ይቀርባሉ)፡- ሰበብ ያቀርባሉ፣ ይጠይቃሉ።
• ነበአና (አሳወቀን)፡- አስታወቀን፣ አሳወቀን።
• አሊገይቢ ወልሸሃዳህ (ዓሊሙል ገይቢ ወልሸሃዳህ)፡- ሩቁንና ቅርቡን፣ የተደበቀውንና የሚታየውን ሁሉ ዐዋቂ የኾነው።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)

እነዚህ መናፍቃን ከዘመቻ ተመልሳችሁ ወደ እነርሱ በመጣችሁ ጊዜ ከጂሃድ በመቅረታቸው ምክንያት የተለያዩ ሐሰተኛ ሰበቦችን ያቀርቡላችኋል። አንተ ነቢዩ ሆይ! በላቸው፡- «ሰበብ አታቅርቡ፤ እኛ ፈጽሞ አናምናችሁም፤ ምክንያቱም አላህ ከነገራችሁ ውስጥ ብዙውን ገልጾልናልና። አላህና መልእክተኛው ከንብረታችሁ በኋላ ሥራችሁን ያያሉ — ንስሓ ብትገቡም ወይም በንፍቅናችሁ ላይ ብትጸኑም። ከዚያም በሞታችሁ ጊዜ ወደ ሩቁንና ቅርቡን ሁሉ ዐዋቂ ወደ ኾነው አላህ ትመለሳላችሁ፤ እርሱም የሠራችሁትን ሁሉ ይነግራችኋልና ዋጋውንም ይመንዳችኋል።»

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች

1. ንስሓን በልብ ከመቀበል በፊት ሰበብ ማቅረብ ከንፍቅና ምልክት ነው፤ እውነተኛ ሙስሊም ስህተቱን አምኖ ይጠግናል እንጂ ሰበብ አያድርስም።
2. አላህ ሁሉን ዐዋቂ ነው — የተደበቀውንና የሚታየውን ሁሉ ያውቃል፤ ይህ እምነት ሙስሊሙን በሁሉም ጊዜ አላህን እንዲፈራና መልካም ሥራን እንዲሠራ ያነሳሳዋል።
3. ንስሓ ለሁሉም ክፍት ነው — አንቀጹ እንደሚያመለክተው አላህ ሥራችንን ያያል፤ ንስሓ ከገባን ይቀበለናል፤ ይህ የአላህ ምሕረት ሰፊ መኾኑን ያሳያል።
4. በሐሰት ሰበብ ማቅረብ ከእምነት ጋር አይጣጣምም — ምእመኑ ሁልጊዜ እውነትን ይናገራል፤ ሐሰት የንፍቅና ባሕርይ ነው።
5. የመጨረሻው መመለሻ ወደ አላህ ነው — ሁሉም ሰው በትንሳኤ ቀን ወደ አላህ ይመለሳል፤ ሥራውን ሁሉ አይቶ ይመነዳል፤ ይህም ምእመኑን መልካም ሥራን እንዲያበዛና ከክፉ እንዲርቅ ያደርገዋል።