Surah Yusuf — Aya 102

Ma’anonin Kalmomin:

• "Anba’il-ghaib": Labaran ɓoye da ba a sani ba face ta hanyar wahayi.
• "Ajma’u amrahum": Sun ƙulla shawara ɗaya, suka haɗa kai a kan yanke shawara.
• "Yamkurun": Suna ƙulla makirci da yaudara a kan Yusuf.

Fassarar Ayar:

Wannan da aka ambata a gare ka, ya Manzo, game da labarin Yusuf da ’yan’uwansa, yana daga cikin labaran ɓoye da ba ka sani ba, kuma ba ka kasance a wurinsu ba a lokacin da suka haɗa kai suka ƙulla shawara don jefa Yusuf a cikin rijiya, suna yin makirci a kansa da kuma a kan mahaifinsu. Amma mun aiko maka da wannan labari ta hanyar wahayi daga gare Mu, domin ka san yadda al’amarin ya kasance a ɓoye, kuma wannan yana nuna cewa kai Manzon Allah ne na gaskiya, domin ba ka karanta wannan a cikin littafi ba, kuma ba ka halarci taron su ba, amma ka san shi dalla-dalla ta hanyar wahayi.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana tabbatar da cewa Manzo Muhammad (SAW) ba shi da wani ilimin ɓoye face abin da Allah ya nuna masa, kuma wannan yana ƙara tabbatar da gaskiyar annabcinsa.
2. Tana nuna cewa Allah Mai kula da ’yan’uwansa ne, yana kare su daga makircin maƙiya, kamar yadda ya kare Yusuf daga makircin ’yan’uwansa.
3. Tana ƙarfafa muminai su dogara ga Allah a cikin kowane hali, domin shi ne ke iya juya makirci ya zama alheri, kuma ya sa waɗanda suka ƙulla shawara su zama abin darasi ga al’umma.
4. Tana nuna cewa labaran Alƙur’ani ba su zama don nishaɗi ba, amma suna ɗauke da hikimomi da darussa masu amfani ga rayuwar mutum, don su jawo zuciya ga imani da kyautatawa.