Surah Ibrahim — Aya 50

Ma'anar Kalmomi:

• سَرَابِيلُهُم: Tufafinsu (rigunansu).
• مِن قَطِرَانٍ: Daga wani abu mai ƙamari mai saurin ƙonewa (kuma ana shafa shi ga raƙuma masu ciwon ƙaiƙayi don magani, amma a nan zai ƙone su).
• تَغْشَى: Tana rufe gaba ɗaya.
• وُجُوهَهُمُ النَّارُ: Wuta tana rufe fuskokinsu.

Tafsiri:

A wannan ranar, tufafin da za su sa a jikin masu laifi da kafirai za su kasance daga wani abu mai suna "qatiraan" wanda yake matuƙar saurin ƙonewa. Wannan abu ne da ake shafawa a jikin raƙuma masu ciwon ƙaiƙayi, amma a nan za a yi amfani da shi wajen shafa jikin azzalumai, ya zama kamar riguna a jikinsu, sannan ya ƙone su da zafi mai tsanani. Bayan haka, wutar Jahannama za ta rufe fuskokinsu gaba ɗaya, don sun ƙi yin sujada ga Allah kuma ba su yi imani da shi ba. Wannan azaba ce mai tsanani da ke nuna ƙasƙancinsu da rashin tsira.

Fa'idodi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa azabar Allah ga masu laifi ba ta iyakance ga jiki kaɗai ba, har ma tana shafe fuskoki waɗanda suke mafi daraja a jikin mutum, don nuna ƙasƙanci da wulakanci.
2. Yana tunatar da mu cewa duk wani abu da muke amfani da shi a duniya don magani ko amfani, Allah zai iya mayar da shi abin azaba a Lahira, don haka kada mu riƙa dogaro da abin duniya, amma mu dogara ga Allah.
3. Yana ƙarfafa mu mu nisanta daga kafirci da zunubai, domin mu tsira daga wannan azaba mai zafi, kuma mu himmatu wajen yin imani da ayyukan alheri don samun tsira a ranar Lahira.