සූරා අල්-මුමිනුන් — ආයාත් 13

වදන්හි අර්ථ:

* නුත්ෆා (نُطْفَة): ශුක්‍රාණු බිංදුව හෙවත් පුරුෂයාගේ කශේරුකාවෙන් නික්මෙන ජලය.

* කරාර් (قَرَار): ස්ථාවර වන ස්ථානය හෙවත් රැඳී සිටින තැන.

* මකීන් (مَكِين): ආරක්ෂිත, ශක්තිමත් සහ ස්ථාවර වූ.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා ආදම් (අලයිහිස්සලාම්) තම දෑතින් මැවූ පසු, ඔහුගේ පරම්පරාවේ පැවැත්ම සඳහා නියම කළ ක්‍රමය මෙයයි. එනම්, මිනිසාගේ පරම්පරාව පැවත එන්නේ පුරුෂයාගේ කශේරුකාවෙන් නික්මෙන සුළු ජල බිංදුවකිනි. එම නුත්ෆාව ස්ත්‍රියගේ ගර්භාෂය නමැති ආරක්ෂිත, ස්ථාවර සහ ශක්තිමත් ස්ථානයක තැන්පත් කරනු ලැබේ. එම ගර්භාෂය දරුවා උපත ලබන තෙක් ආරක්ෂා කරන ස්ථානයකි. මෙමගින් පෙනී යන්නේ මිනිසාගේ මැවීමේ ආරම්භය අතිශය සුළු දෙයක් වුවද, එය අල්ලාහ්ගේ ඥානය හා බලයෙන් සිදුවන ආශ්චර්යමත් ක්‍රියාවලියක ආරම්භය බවයි. එම නුත්ෆාව ගර්භාෂයේ රැඳී සිටින කාලය තුළ අල්ලාහ් එය අදියරෙන් අදියර වර්ධනය කරයි.

උගත හැකි පාඩම්:

1. මිනිසාගේ මැවීමේ ආරම්භය අතිශය සුළු ජල බිංදුවක් වීම, මිනිසා තුළ අහංකාරය හා උඩඟුකම ඇති නොවීමට හේතුවකි. එබැවින් මිනිසා නිහතමානී විය යුතුය.
2. ගර්භාෂය "කරාර් මකීන්" (ආරක්ෂිත ස්ථානය) ලෙස හැඳින්වීමෙන්, දරුවාගේ ආරක්ෂාව සඳහා අල්ලාහ් විශේෂ සැලැස්මක් යොදා ඇති බව පෙනේ. මෙය අල්ලාහ්ගේ අපමණ කරුණාවේ සාධකයකි.
3. මෙම ආයතය මගින් මනුෂ්‍යයාගේ උත්පත්තියේ අදියරයන් ගැන සිතා බැලීමට අපට ආරාධනා කරයි. එමගින් අල්ලාහ්ගේ බලය හා ඥානය පිළිබඳ විශ්වාසය තවදුරටත් ශක්තිමත් වේ.
4. මෙම සුළු ජල බිංදුවෙන් පරිපූර්ණ මිනිසෙකු මැවීම, මරණයෙන් පසු නැවත නැගිටීමේ හැකියාව අල්ලාහ්ට ඇති බවට පැහැදිලි සාක්ෂියකි. එබැවින් පරලොව පිළිබඳ විශ්වාසය ශක්තිමත් වේ.