සූරා අල්-මුමිනුන් — ආයාත් 77

වදන්හි අර්ථ:

• حَتَّىٰ إِذَا – අවසානයේදී, යම් විටෙක.
• فَتَحْنَا – අපි විවෘත කළෙමු (එළිදරව් කළෙමු).
• بَابًا – දොරටුවක්.
• ذَا عَذَابٍ شَدِيدٍ – දැඩි දඬුවමක් ඇති.
• مُبْلِسُونَ – සම්පූර්ණයෙන්ම බලාපොරොත්තු සුන් වූවන්, කිසිදු යහපතක් ගැන බලාපොරොත්තු නැතිව අතිශයින් ශෝකයට පත් වූවන්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්යයෙන් අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, ප්රතික්ෂේප කරන්නන් හා පාපතරයින් ලෝකයේදී අනතුරු ඇඟවීම් නොසලකා හැර, අල්ලාහ්ගේ දයාව හා ආශීර්වාද ප්රතික්ෂේප කරමින් අධර්මිෂ්ඨකමේ යෙදෙන විට, අවසානයේදී අල්ලාහ් ඔවුන්ට දැඩි දඬුවමේ දොරටුවක් විවෘත කරන බවයි. මෙය මරණින් මතු ජීවිතයේ දඬුවම හෝ ලෝකයේදීම ඔවුන්ට පැමිණෙන දැඩි විපත්ති (උදා: බද්ර් සටනේදී අල්ලාහ්ගේ දඬුවම) විය හැකිය.

එම දඬුවම පැමිණි විගස, ඔවුන් කිසිදු යහපතක් හෝ ගැලවීමක් ගැන බලාපොරොත්තු නැතිව, සම්පූර්ණයෙන්ම අසරණ වී, අතිශයින් ශෝකයෙන් හා ව්යාකූලත්වයෙන් යුතුව, කුමක් කළ යුතුදැයි නොදැන, නිහඬව හා බලාපොරොත්තු සුන් වී සිටිති. ඔවුන්ට කිසිදු පිහිටක් හෝ උපකාරයක් නොලැබේ. මෙය ඔවුන්ගේ අවසාන ඉරණමයි.

පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි විට, කිසිවෙකුටත් එය වළක්වා ගත නොහැක. එබැවින් අප පාපයන්ගෙන් වැළකී, අල්ලාහ්ගේ අනුග්රහය හා දයාව ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
2. අල්ලාහ්ගේ අනතුරු ඇඟවීම් නොසලකා හැරීම ඉතා භයානක ප්රතිවිපාක ගෙන එයි. එබැවින් අප කුර්ආනයේ හා ශුද්ධ වූ ප්රවක්තයාණන්ගේ උපදෙස්වලට සවන් දී ඒවා පිළිපැදීම අත්යවශ්ය වේ.
3. අල්ලාහ්ගේ දයාව අපරිමිතයි. එහෙත් එය ලබා ගැනීමට අප උත්සාහ කළ යුතු අතර, දඬුවම පැමිණීමට පෙර අප පසුතැවිලි වී යහපත් ක්රියා කළ යුතුය. මන්ද, දඬුවම පැමිණි පසු පසුතැවීම ප්රයෝජනවත් නොවේ.
4. මෙම ලෝකයේ සුඛෝපභෝගී ජීවිතය අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් අපව ආරක්ෂා නොකරයි. සැබෑ සාර්ථකත්වය අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය හා දයාව ලබා ගැනීමයි.