Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 137

Macnaha ereyada:

• خُلُقُ: waa caado, dhaqan, ama diin.
• الأَوَّلِينَ: waa kuwii hore, dadkii tagay ee ka horreeyay.

Tafsiirka:

Waxay dheheen kuwa beeniyay (Qowmka Caad ee Nabi Huud): "Waxaan ku sugan nahay ma aha waxaan ahayn caadadii dadkii hore iyo dhaqankoodii." Waxay ula jeeday inay yiraahdaan: Waxa aan ku jirno waa wixii ay ku jireen awowayaashii hore, waxaasna waa caado soo jireen ah oo aan ka leexan karin. Waxayna beeniyeen in caddibaad ku dhacdo iyaga, iyagoo u malaynaya in waxa ay ku jiraan ay tahay wax caadi ah oo aan wax isbeddel ah ku imanayn. Waxay u arkeen xaaladdooda iyo xaaladdii dadkii hore mid isku mid ah, waxayna ugu andoobeen inay ku sii waarayaan sidaas oo kale.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Caadada iyo dhaqanka dadku haddii ay ka soo horjeedaan diinta iyo xaqa, waa in laga tago oo aan loo raacin, sababtoo ah caadadu ma aha sharci lagu xukuumo, ee waa wax la eego inuu xaq yahay iyo inuu baadil yahay.
2. Ku tiirsanaanta caadooyinka dadkii hore oo kaliya, iyada oo aan la eegin inay yihiin kuwo sax ah iyo in kale, waa sababta ugu weyn ee dadku ugu horjeedaan rususha.
3. Bani'aadamku waa inuu ka fikiraa cawaaqibka ficilkiisa, oo uusan u malaynayn inuu ka badbaadi doono xisaabta iyo caddibaadda Ilaahay, maxaa yeelay wax kasta oo uu sameeyo waa la qori doonaa.
4. Diintu waa wax ka sarreeya dhaqanka iyo caadada, waa in la raacaa waxa Allah ku soo dejiyay iyo waxa Rasuulku (SCW) ku yimid, xataa haddii ay ka soo horjeeddo caadooyinka dadka.