ሱረቱ አን-ኒሳ — አንቀጽ 160

የቃላት ማብራሪያ፦

• ﴿فَبِظُلْمٍ﴾፦ በዚህ ቃል ውስጥ "በደል" ማለት የአይሁዶች የገቡትን ቃል ኪዳን ማፍረስ፣ በአላህ አንቀጾች መካድ፣ በመርየም ላይ ሐሰተኛ ወሬ መፈበርክ እና "እኛ መሲሑን ገደልነው" ማለታቸው ይጠቃለላሉ።
• ﴿هَادُوا﴾፦ ይሁዲ የሆኑት፣ የአይሁድ ሃይማኖትን የተከተሉት ማለት ነው።
• ﴿طَيِّبَاتٍ﴾፦ ጣፋጭ የሆኑ ንጹህ ምግቦችን ማለት ነው።
• ﴿أُحِلَّتْ لَهُمْ﴾፦ ቀድሞ ለእነሱ የተፈቀዱ የነበሩትን ማለት ነው።
• ﴿وَبِصَدِّهِمْ﴾፦ በመከልከላቸው፣ በመከለከላቸው ማለት ነው።
• ﴿سَبِيلِ اللَّهِ﴾፦ የአላህ መንገድ፣ ማለትም የአላህ ሃይማኖት (ኢስላም) ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሁሉን የሚያውቅ ጥበበኛ አምላክ ነው። በዚህች አንቀጽ ውስጥ ለአይሁዶች የተደረገውን ቅጣት ይነግረናል። እነሱ በደል ሠሩ፤ ከዚያም በደላቸው ምክንያት ቀድሞ የተፈቀዱ የነበሩ ንጹህና ጣፋጭ ምግቦች በእነሱ ላይ ተከለከሉ። ይህ የተከለከለው ነገር በሱረቱ አል-አንዓም ውስጥ እንደተገለጸው ጥፍር ያላቸው እንስሳት ሁሉ፣ ከብትና በግ ስብ ከጀርባቸው ላይ ያለው ካልሆነ በስተቀር ሁሉ ነው።

ይህ ቅጣት የመጣባቸው ሁለት ዋና ምክንያቶች አሉ፦

የመጀመሪያው፦ የፈጸሙት በደል ነው። እነሱ ከአላህ ጋር የገቡትን ቃል ኪዳን አፈረሱ፤ በአላህ አንቀጾች ካዱ፤ በመርየም ላይ ታላቅ ሐሰት ተናገሩ፤ እንዲሁም "እኛ የአላህን መልእክተኛ መሲሕ ኢሳ ኢብን መርየምን ገደልነው" በማለት ትልቅ ውሸት ፈጠሩ። እነዚህ ሁሉ ግዙፍ በደሎች ለእነሱ የተፈቀዱ የነበሩ ንጹህ ምግቦች እንዲከለከሉባቸው ምክንያት ሆኑ።

ሁለተኛው፦ ሰዎችን ከአላህ መንገድ ማዘንበላቸው ነው። እነሱ ራሳቸውን ብቻ ሳይሆን ሌሎችንም ከአላህ ቀጥተኛ መንገድ ይከለክሉ ነበር። ሰዎች ኢስላምን እንዳይቀበሉ እንቅፋት ይሆኑ ነበር። ይህ የመከልከል ልማድ በእነሱ ውስጥ እስኪሰረጽ ድረስ ተለምዶአቸው ነበር።

ከዚህ አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት አለ፦ ኃጢአትና በደል የበረከትን ያጠፋል፤ ሰዎችን ከአላህ መንገድ መከልከል ደግሞ ከባድ ጥፋት ነው። እኛ ሙስሊሞች ሁልጊዜ ሌሎችን ወደ መልካም ነገር መጋበዝ፣ ከክፉ ነገር መከልከል እና የአላህን መንገድ ማሳየት ይጠበቅብናል። አላህ ለእነሱ የሰጠው ቅጣት ግግር ያለው አምላክ መሆኑን ያሳያል፤ ነገር ግን ለእኛ ደግሞ በአላህ ትእዛዝ መመሪያ መሠረት መኖር እንዳለብን ያስተምረናል። ይህች አንቀጽ የአላህን ፍትሕና ጥበብ የሚያሳይ ታላቅ ማስጠንቀቂያ ናት።