ሱረቱ አን-ኒሳ — አንቀጽ 159

የቃላት ትርጉም፦

• وَإِن مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ: ከመጽሐፉ ሰዎች (አይሁዶችና ክርስቲያኖች) ማንም የለም።
• إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ: በእርሱ (በዒሳ ዐለይሂሰላም) ከማመን በስተቀር።
• قَبْلَ مَوْتِهِ: ከሞቱ በፊት።
• شَهِيدًا: ምስክር።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

ከመጽሐፉ ሰዎች (ከአይሁዶችና ከክርስቲያኖች) መካከል በዒሳ ዐለይሂሰላም ላይ የማያምን ማንም የለም። ይህም ዒሳ ዐለይሂሰላም በዘመኑ መጨረሻ ሲወርድ የሚፈጸም ነው፤ በዚያን ጊዜ ከመጽሐፉ ሰዎች ሁሉ በእርሱ ያምናሉ። ከዚያም እያንዳንዱ የመጽሐፉ ሰው ከመሞቱ በፊት በእርሱ ያምናል። ነገር ግን በሞት ጊዜ የሚደረግ እምነት ለባለቤቱ አይጠቅምም፤ ምክንያቱም ይህ የግድ አስገዳጅ እምነት ነው፤ የሚቀበለውም አይደለም።

በቂያማ ቀን ደግሞ ዒሳ ዐለይሂሰላም በእነሱ ላይ ምስክር ይሆናል። አይሁዶች ውሸታቸውንና በእርሱና በእናቱ ላይ የተናገሩትን መጥፎ ንግግር ይመሰክራል፤ ክርስቲያኖችም እርሱን የአላህ ልጅ ብለው መጥራታቸውን ይመሰክራል። በዚህም ምስክርነቱ በእነሱ ላይ ይሆናል።

ይህ አንቀጽ የሚያስተምረን ትምህርት በጣም ጠቃሚ ነው፦ እምነት በሕይወት ዘመን በፈቃደኝነትና በንቃት መሆን አለበት፤ ሞት ሲደርስ የሚደረግ እምነት ግን ጥቅም አይሰጥም። ስለዚህ እያንዳንዳችን አሁን በሕይወት እያለን በአላህና በመልእክተኞቹ ላይ በእውነተኛ እምነት እንድንቀርብ ይገባናል። ዒሳ ዐለይሂሰላም የአላህ አገልጋይና መልእክተኛ እንደነበሩ ማመን የእምነታችን አካል ነው። እርሱን ከአላህ አምላክነት ጋር ማገናኘት ወይም የአላህ ልጅ ብሎ መጥራት ትልቅ ስህተት ነው። እኛ ሙስሊሞች ዒሳ ዐለይሂሰላምን እንደ አላህ ባሪያና መልእክተኛ እናምናለን፤ እንዲሁም ሁሉንም ነቢያት እናከብራለን። ይህ እምነት ልብን የሚያበራና የሚያረጋጋ ነው። አላህ ሁሉንም ሰዎች ወደ ቀጥተኛው መንገድ ይመራን።