Surja En-Nisa — Ajet 70

Kuptimi i fjalëve:

• el-fadl (الفضل): dhuntia, mirësia dhe shpërblimi i madh.
• alimin (عليمًا): i Dijshmi i përsosur, që di çdo gjë, të fshehtën dhe të dukshmen.

Tefsiri i ajetit:

Ky shpërblim i madh, që u premtohet besimtarëve të sinqertë – shoqëria me pejgamberët, të drejtët, dëshmorët dhe njerëzit e mirë – është dhunti e madhe nga Allahu i Lartësuar, që Ai ua jep robërve të Tij sipas mëshirës dhe mirësisë së Tij. Nuk është diçka që fitohet vetëm me vepra, por është dhuratë e Tij për ata që Ai i do. E Allahut i mjafton Ai si i Dijshëm për gjendjet e robërve të Tij; Ai e di se kush është i denjë për këtë nder dhe kush e meriton atë, dhe Ai do ta shpërblejë secilin sipas veprës së tij. Askush nuk mund t'i fshihet dijes së Tij, as vepra e mirë, as e keqe, dhe Ai do t'i japë secilit atë që meriton.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se shpërblimi i madh në jetën tjetër është dhunti nga Allahu, jo diçka që e meritojmë plotësisht me veprat tona – kjo na bën të ndihemi mirënjohës dhe të përulur para Tij.
2. Na nxit që t'i bindemi Allahut dhe t'i afrohemi Atij me vepra të mira, sepse Ai i di të gjitha veprat tona dhe do të na shpërblejë për to.
3. Na jep shpresë dhe qetësi shpirtërore, sepse Allahu i di gjendjet tona dhe nuk na harron – Ai e di mundimin dhe sinqeritetin tonë.
4. Na mëson se shoqëria me njerëzit e mirë në Xhennet është prej mirësive më të mëdha që Allahu ua dhuron besimtarëve, gjë që na bën të dëshirojmë ta arrijmë atë gradë të lartë.