Ан-Ниса сүресі — Аят 70

1. Сөздердің мағынасы:

• ذَٰلِكَ — "сол", "бұл" дегенді білдіретін сілтеу есімдігі.
• الْفَضْلُ — "игілік", "мәрхамет", "сыйлық" деген мағынада.
• مِنَ اللَّهِ — "Аллаһтан", яғни осы игілік тек Аллаһтың қалауымен беріледі.
• وَكَفَىٰ بِاللَّهِ عَلِيمًا — "Аллаһ білуші ретінде жеткілікті" дегенді білдіреді. Яғни Аллаһ құлдарының жай-күйін толық біледі.

1. Аяттың тәпсірі:

Осы аятта Аллаһ Тағала өзінің мойынсұнған құлдарына беретін үлкен сый-құрметінің тек өзінен екенін хабарлайды. Яғни бұл — Аллаһтың рақымы мен мәрхаметінің көрінісі, Ол қалаған құлына осы игілікті береді. Адамдардың жақсылық жасауы, иман келтіруі және бойсұнуы — бәрі Аллаһтың нығметімен мүмкін болды. Сондықтан бұл сыйлық адамның өз күшімен немесе ақылымен емес, тек Аллаһтың шексіз жомарттығымен беріледі.

Сонымен қатар, аяттың соңында "Аллаһ білуші ретінде жеткілікті" деп айтылуы — Аллаһтың әрбір құлының не істеп, не қойғанын, кімнің шынайы мойынсұнып, кімнің екіжүзділік жасағанын толық білетінін білдіреді. Ол ешкімге әділетсіздік жасамайды, әркімге істеген ісіне қарай лайықты сый немесе жаза береді. Аллаһтың білуі жеткілікті, сондықтан Оған ешбір куә немесе дәлел қажет емес.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһтың берген сый-құрметі — Оның рақымы мен мәрхаметінің көрінісі. Бұл мұсылманды Аллаһқа деген шүкіршілікке және Оған құлшылық етуге ынталандырады.
• Аллаһ әрбір адамның жай-күйін толық біледі. Бұл — әділеттілікке деген сенімді нығайтады және адамды жақсылық жасауға, жасырын да, ашық та Аллаһқа бойсұнуға шақырады.
• Аят ислам дінінің әділеттілік пен мейірімділікке негізделгенін көрсетеді. Бұл — мұсылман қауымын бірлікке, жақсылыққа және Аллаһтың разылығын іздеуге бастайды.
• Аллаһтың білушілігі — адамды өз ісіне жауапкершілікпен қарауға, жақсылық жасауға және жамандықтан сақтануға тәрбиелейді.
• Бұл аят мұсылманды Аллаһтың сыйына үміттенуге, Оның рақымына сенуге және әрдайым Оған бет бұруға шақырады.