ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 23

የቃላት ማብራሪያ፦

• رَجُلَانِ፦ ሁለት ሰዎች።
• يَخَافُونَ፦ የሚፈሩ፣ የሚጠነቀቁ።
• أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا፦ አላህ በሁለቱ ላይ ጸጋን ሰጣቸው።
• ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبَابَ፦ በከተማይቱ በር በኩል በእነሱ ላይ ግቡ።
• فَإِذَا دَخَلْتُمُوهُ፦ በሩን ከገባችሁ በኋላ።
• غَالِبُونَ፦ አሸናፊዎች ነን።
• تَوَكَّلُوا፦ ተመኩ፣ ኑሮአችሁን አሳልፉ።
• مُؤْمِنِينَ፦ አማኞች።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

ከሙሳ (ዐ.ሰ) ተከታዮች መካከል አላህን የሚፈሩ፣ አላህም በእውነተኛ እምነትና በታዛዥነት ጸጋውን ያደለላቸው ሁለት ሰዎች ነበሩ። እነዚህ ሁለቱ ሰዎች ሕዝቡ ከአላህ ትእዛዝ ሲያፈገፍግና ሲፈራ ባዩ ጊዜ፣ በድፍረትና በእምነት ተነስተው ሕዝቡን አበረታቱ። እንዲህ አሉ፦ እናንተ ሕዝቦች ሆይ! በዚያች ከተማ በር በኩል በእነዚያ ጨካኝ ሕዝቦች ላይ ግቡ። በሩን ከገባችሁ በኋላ አላህ እንደሚረዳችሁና እንደምትያሸንፉ እርግጠኞች ሁኑ። ድል የሚመጣው በአላህ ፈቃድ ነው፤ ነገር ግን ሰው ሁሉ የሚቻለውን ምክንያት መያዝ አለበት። እነሱም የከተማይቱን በር መግባት የሚገባ ምክንያት አድርገው ጠቆሙ። ከዚያም አላህ ላይ ብቻ ተመኩ፤ እርዳታና ድል የሚሰጠው እርሱ ብቻ ነው። እናንተ እውነተኛ አማኞች ከሆናችሁ፣ እምነታችሁ አላህን ብቻ መታመንን ይጠይቃል። አማኝ የሆነ ሰው በአላህ ተስፋ ይጥላል፣ በእርሱም ላይ ይመካል፤ ምክንያቶችን መያዝ ከተወካይነት ጋር ይቃረንም።

ይህች አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ትሰጣለች፦ በሕይወታችን ውስጥ ችግሮችና ፈተናዎች ሲያጋጥሙን መጀመሪያ የሚቻለውን ምክንያት መያዝ፣ ከዚያም በአላህ ላይ መመካት አለብን። አላህ ለሚመኩበት ሰው በቂ ነው። እምነታችን ጠንካራ ከሆነ፣ አላህ የሚሰጠው ድልና እርዳታ የማይቀር ነው። ስለዚህ አላህን እንፍራ፣ ትእዛዙን እንፈጽም፣ ከእርሱም ላይ ብቻ እንመካ። ይህች አንቀጽ የአላህን ቃል የሚያምኑ ሁሉ በእምነታቸው ጸንተው እንዲቆሙ፣ በአላህም ላይ ተመክተው ድልን እንዲጠብቁ ታስተምራለች። አላህ የሚያግዘው ሰው በእውነት አሸናፊ ነው።