Surah Al-Qamar — Aya 6

Ma’anar Kalmomi:

• فَتَوَلَّ عَنْهُمْ: Ka rabu da su, ka bar su, kuma ka nisanta daga gare su.
• يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ: Ranar da mai kira zai yi kira, wato Israfila (a.s.) lokacin da zai busa ƙaho (Sur).
• إِلَىٰ شَيْءٍ نُّكُرٍ: Zuwa ga wani abu mai ban tsoro da muni, wanda zukata ba su taɓa ganin irinsa ba, kuma ba su saba da shi ba.

Tafsiri:

Idan ka ga sun ƙi gaskatawa kuma ba su amsa kiran ka ba, to ka rabu da su, ya kai Manzon Allah (s.a.w.), kuma ka bar su, kada ka baƙin ciki a kansu. Ka jira musu ranar da mai kira zai yi kira (wato Israfila zai busa ƙaho) zuwa ga wani abu mai ban tsoro da muni wanda halittu ba su taɓa ganin irinsa ba, kuma ba su san shi ba. Wannan shi ne ranar tashin kiyama da za a tara halittu domin hisabi. A wannan ranar, duk wanda ya ƙi bin gaskiya a duniya, zai ga sakamakon ƙaryarsa, kuma ba zai sami mafaka ba.

Fa’idodi:

1. Nisantar da kai daga masu yin ƙarya da kafirci abu ne da Allah ya umarta ga ManzonSa (s.a.w.), don haka mu ma kada mu ɓata lokacinmu tare da waɗanda suke izgili ga addinin Allah, sai dai mu ci gaba da aikinmu na kyautatawa.
2. Ranar tashin kiyama abu ne mai girma da tsoro, wanda ya kamata mu shirya dominsa ta hanyar yin ayyukan alheri da nisantar zunubai.
3. Kiran zuwa ga hisabi zai faru ba zato ba tsammani, don haka ya kamata mu kasance cikin shiri kullum, kada mu manta da wannan ranar mai girma.
4. A cikin wannan akwai ta’aziyya ga masu yin aikin gaskiya, cewa duk wanda ya ƙi bin gaskiya, to Allah zai yi masa hisabi a ranar da ba za ta iya tserewa ba.