Suurah Al-Waaqi'ah — Aayad 47

Macnaha Erayada:

• A-idaa mitnaa: Ma markaan dhimanno?
• Kunna ciid iyo lafo: Oo noqonno ciid iyo lafo (qallalay oo burburay)?
• A-innna lamabcuuthuun: Ma waxaa nala soo bixin doonaa (nala soo nooleyn doonaa)?

Tafsiirka:

Waxaa laga sheegayaa dadkii gaalada ahaa ee beenin jiray soo bixinta (Qiyaamada) inay ahaayeen kuwo yiraahda si aan loo rumeyn oo jees-jees ah: "Ma markaan dhimanno oo noqonno ciid iyo lafo burbursan, ma waxaa nala soo nooleyn doonaa oo nala soo bixin doonaa (Qiyaamada)?" Waxay u arkayeen arrintaas wax aan macquul ahayn oo fog, waxayna ku gaalaysanayeen soo bixinta iyagoo u malaynaya in Eebbe aanu karin inuu soo nooleeyo dadkii dhintay.

Faa'iidooyin laga qaato aayaddan:

1. Ka waranka gaalada iyo hadalkooda been abuurka ah waa mid ku xanuun badan, laakiin waxay muujinaysaa in Eebbe uu u adkaysto Nebigiisa (SCW) iyo mu'miniinta, isagoo u sheegaya inay jiri doonaan kuwa beeninna xaqa, laakiin cidhibtoodu noqon doonto cadaab.
2. Aayaddan waxay ku tusinaysaa in soo bixinta (Qiyaamada) ay tahay xaq sugan, oo aan wax shaki ah ku jirin, inkastoo dadku ay yaabban yihiin sida ay u noqon doonto, haddana Eebbe waa karaa wax kasta, waana kan ugu xigmadda badan.
3. Waxay ku boorrinaysaa mu'inka inuu ka fiirsado awoodda Eebbe, isagoo og in Eebbe uu ka karo inuu soo nooleeyo dadkii dhintay sida uu u abuuray markii hore, taasoo u horseedaysa inuu ku xoqo Eebbe oo uu u dhibto caabudiddiisa, isagoo ka fogaada hadalka been abuurka ah iyo gaalnimada.