சூரா அல்-வாகியா — வசனம் 47

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• أَئِذَا مِتْنَا – நாங்கள் இறந்து விட்டால்
• تُرَابًا – மண்ணாக
• عِظَامًا – எலும்புகளாக
• لَمَبْعُوثُونَ – மீண்டும் எழுப்பப்படுபவர்களாக (உயிர்ப்பிக்கப்படுபவர்கள்)

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில், மறுமை நாளை நம்பாத மக்களின் நிலைப்பாடு விவரிக்கப்படுகிறது. அவர்கள் மறுமை வாழ்வை முற்றிலும் நிராகரித்து, ஏளனமாகவும் வியப்புடனும் கூறினார்கள்: "நாங்கள் இறந்து, மண்ணாகவும் எலும்புகளாகவும் மாறிவிட்ட பிறகு, மீண்டும் எழுப்பப்படுவோமா? இது எப்படி சாத்தியம்?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர்களின் இந்தக் கேள்வி உண்மையை அறிய விரும்பும் ஆர்வத்திலிருந்து எழுந்ததல்ல, மாறாக மறுமை நாளை நம்ப மறுத்து, அதை அசாத்தியமானதாகக் கருதி, ஏளனம் செய்யும் நோக்கத்துடன் கூறியதாகும். அவர்கள் தங்கள் அறிவாற்றலையும் அனுபவத்தையும் மட்டுமே அளவுகோலாகக் கொண்டு, இறைவனின் வல்லமையை மறந்து விட்டனர். மண்ணாகவும் எலும்புகளாகவும் மாறிய உடலை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பது தங்களின் கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்டதாக அவர்கள் கருதினர்.

பயன்கள்:

1. இறைவனின் வல்லமையை நினைவில் கொள்ளுதல்: மனிதனை முதலில் எதுவுமின்றி படைத்த இறைவன், அவனை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க வல்லவன் என்பதை உணர வேண்டும். முதல் படைப்பை விட மறுபடி படைப்பது எளிதானது.
2. மறுமை நம்பிக்கையின் முக்கியத்துவம்: மறுமை நாளை நம்புவது இஸ்லாத்தின் அடிப்படை நம்பிக்கைகளில் ஒன்றாகும். இந்த நம்பிக்கையே மனிதனை நல்ல செயல்களுக்கு வழிநடத்துகிறது.
3. ஏளனம் செய்வதின் விளைவு: மறுமை நாளை ஏளனம் செய்தவர்களின் முடிவு எவ்வளவு துன்பகரமானது என்பதை இந்த வசனத்தின் தொடர்ச்சியில் அறியலாம். எனவே, அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதிகளை உண்மையாக நம்பி, அதற்கேற்ப வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
4. அறிவியலும் மறுமையும்: மண்ணில் சிதறிய மனித உடல் மீண்டும் உருவாக்கப்படுவது அறிவியல் பார்வையில் அசாத்தியமாகத் தோன்றினாலும், படைப்பாளனின் வல்லமைக்கு எதுவும் சாத்தியமே. இது மனிதனின் வரம்புக்குட்பட்ட அறிவை விட இறைவனின் ஞானம் மேலானது என்பதை நினைவூட்டுகிறது.