Suurah Al-A'raaf — Aayad 117

Macnaha Erayada:

• أَلْقِ عَصَاكَ: Tuur ushaada.
• تَلْقَفُ: Way liqaysaa oo dhaqso ku qaadaysaa.
• مَا يَأْفِكُونَ: Waxa ay been abuurteen oo ay dadka ku dhagreen (xadhkaha iyo ulaha).

Tafsirka Aayadda:

Markii ay kulmeen Muuse iyo saaxiriintii Fircoon, waxa Eebe u waxyooday Nebigiisa Muuse (CS) amarkiisa ah in uu tuuro ushiisa. Markuu tuuray, waxay isu beddeshey mas weyn oo dhaqso ku liqaysa waxa saaxiriintu soo tuurtay ee ahaa xadhko iyo ulo ay ku dhagrayeen dadka, iyagoo moodaya inay yihiin masas dhab ah. Hase yeeshee waxay ahayd been iyo khiyaano oon waxba tarayn. Sidaas darteed, waxaa soo baxday runta Eebe, waxaana tirtirmay waxa ay saaxiriintu been abuureen oo ay dadka ku mushquuliyeen.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Gargaarka Ilaahay runtiisa: Eebe waligiis ma dayaco addoommadiisa runta ah; wuxuu u soo dejiyaa gargaar waqtiga ugu adag, sida uu ugu gargaaray Muuse (CS) marka uu la kulmay saaxiriinta.
2. Runta ayaa ka adkaata bataalka: Wax kasta oo been ah, ha noqdeen kuwo sida ugu weyn u muuqda, waxay ugu dambayn u dhacaan runta Eebe.
3. Kalsoonida Eebe: Muuse (CS) wuxuu ahaa mid Eebe ku kalsoon, waana sababta uu ugu tuuray ushiisa isagoo aan ka cabsan. Sidaas oo kale, Muslimku waa inuu ku kalsoonaadaa Eebe oo uu u gacan galo amarradiisa.
4. Muujinta mucjisada: Waxay tani muujinaysaa in Quraanku iyo diinta Islaamku ay yihiin run, sida Eebe u muujiyey runta Muuse (CS) oo uu ku tirtiray bataalka saaxiriinta.