ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 184

የቃላት ፍች፡-

• أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا — አያስተነትኑምን? አያጤኑምን?
• مَا بِصَاحِبِهِم مِّن جِنَّةٍ — በነቢያቸው (ሙሐመድ) ላይ ምንም ዓይነት እብደት የለም።
• نَذِيرٌ مُّبِينٌ — ግልጽ አስጠንቃቂ (ከአላህ ቅጣት የሚያስጠነቅቅ)።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፡-

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ እነዚያን በአንቀጾቹ ያስተባበሉትን ሰዎች እንዲህ ሲል ይጠይቃል፡- «አያስተነትኑምን? አይመረምሩምን?» ማለትም በአእምሮአቸው በጥልቀት ቢያስቡ ኖሮ፣ በነቢያቸው ሙሐመድ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) ላይ ምንም ዓይነት እብደት እንደሌለ በእርግጥ ይገነዘቡ ነበር። እርሱ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) ከአላህ ዘንድ የተላከ ነቢይ ነው እንጂ እብድ አይደለም። እርሱ የተላከውም ሰዎችን ከአላህ ቅጣት ለማስጠንቀቅ ነው፤ የእርሱ ማስጠንቀቂያም ግልጽና ለሁሉም ሰው የሚገባ ነው። ስለዚህ እነዚያ የሚያስተባብሉት ሰዎች በትክክል ቢያስቡ ኖሮ፣ የነቢዩን እውነተኝነትና የመልእክቱን ትክክለኝነት ያውቁ ነበር።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. ቁርኣን ሰዎችን ወደ ማሰብና ወደ ማጤን ይጋብዛል፤ ይህም እስልምና የአእምሮና የአስተሳሰብ ሃይማኖት መሆኑን ያሳያል።
2. ነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) ከእብደትና ከማንኛውም የአእምሮ ጉድለት ንጹሕ መሆናቸው በቁርኣን ተረጋግጧል።
3. የነቢዩ ተልዕኮ ግልጽና ለሁሉም ሰው የተረዳ ነው፤ እርሱ የመጣው ሰዎችን ከክፉ ለማስጠንቀቅና ወደ መልካም ለመምራት ነው።
4. አንድ ሰው በትክክል ሲያስብና ሲመረምር፣ የእውነትን መንገድ ያገኛል፤ ስለዚህ ማሰብ ወደ እምነት የሚያደርስ ትልቅ መሣሪያ ነው።
5. አላህ ለባሮቹ ሁሉ የማስጠንቀቂያ መልእክት በመላክ ላይ ያለው ጸጋ እጅግ ታላቅ ነው፤ ይህም የአላህን ርኅራኄና ለፍጡራኑ ያለውን እዝነት ያሳያል።