Sure Yûsuf — Ayet 69

Kelime Anlamları:

• Âvâ (آوَى): Kucakladı, yanına aldı, yakınlaştırdı.
• Lâ tebteis (لَا تَبْتَئِسْ): Üzülme, kaygılanma, tasalanma.
• Bimâ kânû ya’melûn (بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ): Onların (kardeşlerinin) yapmakta oldukları şeyler yüzünden.

Tefsir:

Yûsuf’un kardeşleri, Mısır’a gelip aziz’in (Yûsuf’un) huzuruna girdiklerinde, yanlarında öz kardeşi Bünyamin de vardı. Yûsuf, onları güzelce ağırladıktan sonra, kardeşi Bünyamin’i yanına aldı ve onu bağrına bastı. Bu, Allah’ın ona lütfettiği bir buluşma anıydı. Yûsuf, kardeşine kimsenin duymayacağı şekilde gizlice dedi ki: “Ben senin kardeşinim, Yûsuf’um.” Ona, geçmişte kardeşlerinin kendisine yaptıkları kötülüklerden dolayı üzülmemesini, tasalanmamasını söyledi. Çünkü Allah, onları yıllar sonra yeniden bir araya getirmişti. Yûsuf, bu büyük sırrın diğer kardeşler tarafından bilinmemesini istedi ve Bünyamin’e bunu gizli tutmasını tembihledi.

Bu olay, Allah’ın sabredenleri asla yalnız bırakmayacağının, en zor anlardan sonra en güzel ferahlıkları vereceğinin canlı bir örneğidir. Yûsuf’un kardeşine söylediği “Üzülme” sözü, müminin hayatında her zaman bir umut kapısıdır. Ne kadar ağır imtihanlar olursa olsun, Allah’ın rahmeti ve yardımı her zaman yakındır. Burada Yûsuf aleyhisselâm, affediciliği ve merhametiyle bizlere güzel bir ahlak dersi vermektedir: O, kendisine kötülük yapan kardeşlerine kin beslemedi, aksine Allah’ın kendisine verdiği nimetlere şükretti ve kardeşini teselli etti.

Sevgili kardeşim! Bu kıssadan hisse alalım: Hayatımızda bizi üzen, inciten olaylar olabilir. Ama unutmayalım ki Allah, sabredenlerle beraberdir. Yûsuf’un kuyudan saraya uzanan yolculuğu, Allah’a güvenenlerin sonunun hep güzel olacağını gösterir. Sen de üzüntü ve sıkıntı anlarında Allah’a sığın, sabret ve O’nun yardımını bekle. Çünkü Allah, kullarına en umutsuz anlarda bile kapılar açar.