ซูเราะฮฺ อิบรอฮีม — อายะฮฺ 49

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• مُقَرَّنِينَ (มุก็อรเราะนีน) หมายถึง ถูกทำให้อยู่รวมกันเป็นคู่ ๆ หรือถูกผูกมัดเข้าด้วยกัน
• الأَصْفَادِ (อัลอัศฟาด) พหูพจน์ของคำว่า صَفَد (ศอฟัด) หมายถึง โซ่ตรวน หรือเครื่องพันธนาการที่ใช้ล่ามมือและเท้า

การตีความหมายของอายะฮ์:

โอ้ท่านศาสนทูตผู้ทรงเกียรติ ในวันกิยามะฮ์นั้น ท่านจะได้เห็นบรรดาผู้กระทำความผิด (พวกปฏิเสธศรัทธาและผู้ตั้งภาคี) ถูกจับมัดรวมกันเป็นกลุ่ม ๆ อยู่ในสภาพที่อัปยศอดสูอย่างยิ่ง พวกเขาถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนและพันธนาการ โดยมือและเท้าของพวกเขาถูกเชื่อมติดกันกับลำคอด้วยโซ่เหล็ก ทำให้ไม่สามารถขยับเขยื้อนหรือหลบหนีไปไหนได้ พวกเขาถูกจับคู่ร่วมกับชัยฏอนของพวกเขา และถูกล่ามไว้ด้วยกันในเครื่องพันธนาการอันหนักหน่วง

นี่คือภาพของความอัปยศอดสูและความหายนะที่จะเกิดขึ้นกับบรรดาผู้ที่เคยหยิ่งผยองและปฏิเสธความจริงในโลกดุนยา พวกเขาที่เคยใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรีและคิดว่าตนเหนือผู้อื่น จะต้องมาอยู่ในสภาพที่ถูกจำกัดทุกอิริยาบถ ไร้ซึ่งเกียรติและศักดิ์ศรีใด ๆ ต่อหน้าพระยะฺผู้ทรงอำนาจ

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมอันสมบูรณ์ของพระเจ้า — การลงโทษในวันปรโลกนั้นสอดคล้องกับการกระทำในโลกนี้ ผู้ที่เคยใช้ชีวิตอย่างอิสระโดยไม่คำนึงถึงพระบัญชาของพระเจ้า จะถูกล่ามตรวนในวันปรโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
2. ความรุนแรงของวันกิยามะฮ์ — อายะฮ์นี้สะท้อนให้เห็นถึงความน่ากลัวของวันปรโลก ซึ่งควรเป็นเครื่องเตือนใจให้เรารีบกลับตัวกลับใจและปรับปรุงตนเองก่อนที่วันนั้นจะมาถึง
3. การเตรียมตัวล่วงหน้า — เมื่อเราทราบว่าวันนั้นจะมาถึงอย่างแน่นอน การเตรียมตัวด้วยการทำความดีและละเว้นความชั่ว คือหนทางเดียวที่จะรอดพ้นจากสภาพอันน่าอัปยศเช่นนี้
4. ความเมตตาของพระเจ้าที่ประทานโอกาส — การที่เรายังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ ถือเป็นโอกาสทองที่พระเจ้าประทานให้เราได้แก้ไขตนเอง ก่อนที่ประตูแห่งการกลับตัวจะปิดลงในวันปรโลก
5. ความสำคัญของการศรัทธาและการทำความดี — อายะฮ์นี้ทำให้เราตระหนักว่าการศรัทธาและการปฏิบัติตามคำสอนของอิสลามนั้น มิใช่เพียงเพื่อความสงบสุขในโลกนี้เท่านั้น แต่ยังเป็นหนทางสู่ความรอดพ้นจากความหายนะอันยิ่งใหญ่ในวันปรโลกอีกด้วย