سوره حجر — آیه 90

معانی کلمات:

• المُقْتَسِمِینَ: کسانی که سوگند یاد کردند و قسم خوردند؛ در این آیه منظور کسانی هستند که کتابهای آسمانی را تقسیم کردند و به بخشی ایمان آوردند و بخشی را انکار نمودند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه پیامبرش را تسلیت میگوید و او را آگاه میسازد که اگر مشرکان و کافران، دعوت او را تکذیب کردند و به او ایمان نیاوردند، این رفتار تازهای نیست؛ بلکه پیشینیان نیز چنین کردند. خداوند عذاب خود را بر کسانی نازل کرد که کتابهای آسمانی را تقسیم کردند و به برخی از آن ایمان آوردند و برخی را انکار نمودند؛ همانند یهود و نصاری که تورات و انجیل را تحریف کردند و به بعضی از آن کفر ورزیدند. این آیه هشدار و انذاری است برای مشرکان قریش که اگر بر تکذیب خود ادامه دهند، عذابی مانند عذاب آن اقوام پیشین بر آنان نازل خواهد شد. خداوند در ادامه همین آیات، عذاب آنان را در روز قیامت و نیز در دنیا یادآوری میکند و میفرماید که این عذاب حتمی و قطعی است.

فواید و پیامهای آیه:

• سنت خداوند در طول تاریخ این بوده است که کسانی را که حق را میشناسند اما آن را تقسیم میکنند و به بخشی ایمان میآورند و بخشی را رها میکنند، عذاب کند؛ پس مؤمن باید به تمام قرآن و تمام دستورات الهی ایمان آورد و هیچ بخشی از آن را نادیده نگیرد.
• تسلیت و دلگرمی برای مؤمنان است که در برابر تکذیب و آزار مخالفان، صبر و استقامت پیشه کنند و بدانند که سرانجام کافران و تکذیبکنندگان، عذاب الهی است.
• این آیه نشان میدهد که قرآن و کتابهای آسمانی، یکپارچه و بدون تفکیک باید پذیرفته شوند و ایمان به برخی و کفر به برخی دیگر، نه تنها سودی ندارد بلکه موجب خشم و عذاب الهی میشود.
• ایمان واقعی، ایمانی است که تمام ابعاد زندگی انسان را پوشش دهد و انسان را به سوی عمل به همه دستورات الهی سوق دهد، نه اینکه تنها به بخشی از آن اکتفا کند.