ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 96

የቃላት ፍች፡-

• أَحْرَصَ፡- ከሁሉም የበለጠ ተጓጉ፣ ከፍተኛ ፍላጎት ያለው
• يَوَدُّ፡- ይመኛል፣ ይወዳል
• يُعَمَّرُ፡- ረጅም ዕድሜ ይሰጠው፣ ይኖራል
• بِمُزَحْزِحِهِ፡- የሚያርቀው፣ የሚያድነው
• بَصِيرٌ፡- ተመልካች፣ ሁሉን አዋቂ

የአንቀጹ ትንታኔ፡-

አንተ ነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) አይሁዶችን ከሰዎች ሁሉ የበለጠ ሕይወትን የሚጓጉ ሆነው ታገኛቸዋለህ። ይህ ፍቅራቸው ለሕይወት ከማንኛውም ሰው የላቀ ነው፤ ከእነዚያ አጋር ከሚያጋሩት (አረመኔዎች) እንኳን ይበልጣል። ምክንያቱም አይሁዶች የመጽሐፉ ባለቤቶች በመሆናቸው ከሞት በኋላ ቅጣት እንዳለ ያውቃሉ፤ ስለዚህ የሞትን ፍርሃት በመጥላት ሕይወትን በጣም ይወዳሉ።

ከእነሱ አንዱ አንድ ሺህ ዓመት ቢኖር እንኳን ይመኛል። ነገር ግን ይህ ረጅም ዕድሜ ቢሰጠውም ከአላህ ቅጣት የሚያድነው አይደለም። ረጅም ዕድሜ መኖር ከቅጣት የሚያርቀው አይደለም፤ ምክንያቱም ቅጣቱ የሚመጣው በአላህ ፍርድ ነው እንጂ በዕድሜ ርዝመት አይወሰንም።

አላህ ሁሉን አዋቂና ተመልካች ነው፤ የሚሠሩትን ሁሉ ያውቃል፤ ጥሩም ይሁን መጥፎ ከሥራዎቻቸው ምንም አይሰወርበትም፤ በዚህም መሠረት ይበቀላቸዋል።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች፡-

1. የዚህችን አጭር ሕይወት ከመጣበቅ ይልቅ የመጨረሻዋን ሕይወት (አኪራትን) ማሰብ የምእመን ባሕርይ ነው፤ ምክንያቱም እውነተኛው ሕይወት የመጨረሻዋ ሕይወት ናት።
2. ረጅም ዕድሜ በራሱ ጠቃሚ አይደለም፤ ጠቃሚ የሚሆነው በመልካም ሥራ የተሞላ ሕይወት ነው፤ ስለዚህ ሙስሊም ረጅም ዕድሜውን ለአላህ ተገዢነትና ለመልካም ሥራ መጠቀም ይገባዋል።
3. አላህ ሁሉን አዋቂ መሆኑ ምእመንን መልካም ሥራ እንዲሠራና ከኃጢአት እንዲርቅ ያነሳሳዋል፤ ምክንያቱም አላህ ሁሉን የሚያይና የሚያውቅ መሆኑን ያውቃል።
4. እስልምና ሕይወትን የሚያከብርና ረጅም ዕድሜን ለመልካም ሥራ እንዲጠቀም የሚያበረታታ ሃይማኖት ነው፤ ከአይሁዶች ፍርሃትና ከአረመኔዎች ግድየለሽነት የተለየ አቋም አለው።