Аш-Шуара сүрәсе — Аять 72

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әл-әснам (алдагы аятьтә): Сыннар, потлар.
• тадъун — дәшәсез, чакырасыз.
• йасмәгун — ишетәләр.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам кавеменә, аларның сыннарга гыйбадәт кылуларының бушлыгын аңлатып, болай диде: "Әйә бу сыннар сез дәшкән чакта сезне ишетәләрме?" Бу сорау аларны уйландыру өчен әйтелде. Чөнки сыннар — таштан, агачтан яки бакырдан эшләнгән җансыз нәрсәләр. Аларның колаклары юк, ишетү сәләте юк, аңлау көче юк. Сез аларга дога кылганда, алар сезне ишетмиләр, сезнең хәлегезне белмиләр. Димәк, аларга табыну — акылсызлык, чөнки ишетмәгән, күрмәгән, ярдәм итә алмаган нәрсәгә табыну — бернинди файда китерми. Ибраһим галәйһиссәлам бу сорау белән кавеменең акылларына мөрәҗәгать итте, аларны хак дингә өндәде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Дәгъват итүче үзенең дәлилләрен акыллы сораулар ярдәмендә көчәйтергә тиеш. Ибраһим галәйһиссәлам сыннарның ишетмәвен сорау рәвешендә әйтеп, кавемнең үзләрен уйланырга мәҗбүр итте.
2. Гыйбадәт кылырлык затның ишетү, күрү, белү кебек сыйфатларга ия булуы зарур. Әллаһы Тәгалә — ишетүче, күрүче, белүче, һәрнәрсәгә кадир. Шуңа күрә Аңа гына гыйбадәт кылырга кирәк.
3. Ислам дине акылга, фикер йөртүгә нигезләнгән. Кеше үзенең гыйбадәтендә акылсыз, файдасыз нәрсәләрдән баш тартып, чын Илаһка — Аллаһыга табынырга тиеш.