شعراء سۈرىسى — ئايەت 72

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

— «هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ»: ئۇلار سىلەرنى ئاڭلامدۇ؟ يەنى سىلەر چاقىرغاندا دۇئايىڭلارنى ئاڭلامدۇ؟

— «إِذْ تَدْعُونَ»: سىلەر ئۇلارغا دۇئا قىلغان ۋاقىتتا.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئۆز قەۋمىگە ئەقىلنى ئىشلىتىشكە چاقىرىپ، ئۇلارنىڭ بۇتلىرىنىڭ پايدىسىزلىقىنى ئوچۇق كۆرسەتتى. ئۇ ئۇلاردىن سورىدى: سىلەر بۇ بۇتلارغا يالۋۇرۇپ دۇئا قىلغان ۋاقتىڭلاردا، ئۇلار سىلەرنىڭ دۇئايىڭلارنى ئاڭلامدۇ؟ سىلەرنىڭ سادالىرىڭلارغا قۇلاق سالمدۇ؟ ئەگەر ئۇلار ئاڭلىيالمايدىكەن، ئۇنداقتا ئۇلار سىلەرگە قانداق پايدا يەتكۈزەلەيدۇ ياكى زىياننى دەپئى قىلالايدۇ؟ بۇ سوئال ئارقىلىق ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئۇلارنىڭ دىلىنى ئويغىتىپ، بۇتپەرەسلىكنىڭ ئاساسسىزلىقىنى، پەقەت ئاللاھ تائالانىڭلا دۇئالارنى ئاڭلايدىغان، پايدا-زىيان يەتكۈزۈشكە قادىر ئىكەنلىكىنى چۈشەندۈرمەكچى بولدى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئىبادەت پەقەت ئاللاھقا خالىس قىلىنىشى كېرەك؛ ئاللاھ ھەر قانداق دۇئانى ئاڭلايدۇ ۋە ئىجابەت قىلىدۇ. شۇڭا بىز ئاللاھقا يۆنەلىپ، ئۇنىڭغا يالۋۇرۇشىمىز، ئۇنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد قىلىشىمىز كېرەك. بۇنداق قىلغاندا، قەلبىمىز تىنچلىق تېپىپ، ھاياتىمىز مەنىلىك بولىدۇ.