Sure Şuarâ — Ayet 72

Kelime Anlamları:

• Yesmeûneküm: Sizi işitirler mi, duyarlar mı?
• İz ted'ûn: O zaman ki siz dua edersiniz, çağırırsınız.

Tefsir:

Hz. İbrahim (a.s.), kavmini putperestlikten vazgeçirmek ve onları düşünmeye sevk etmek için bu soruyu soruyor. Bu soru, onların akıllarını başlarına almaları için atılmış çok önemli bir adımdır. İbrahim (a.s.), kavminin taptığı putların hiçbir şeye gücü yetmediğini, onları duymadığını, görmediğini ve onlara hiçbir fayda ya da zarar veremediğini anlatmak istiyor.

Burada İbrahim (a.s.), onların vicdanlarına sesleniyor: "Siz bu putlara dua ediyorsunuz, yalvarıyorsunuz. Peki, bu putlar sizi duyuyor mu? Sizin sesinizi işitiyor mu?" Bu soru, insanın kendi iç dünyasına dönüp düşünmesini sağlayan çok etkili bir sorudur. Çünkü insan, dua ettiği varlığın kendisini duyması gerektiğini bilir. Duyamayan, işitemeyen, göremeyen bir varlığa dua etmek, boşuna seslenmekten başka bir şey değildir.

Sevgili kardeşlerim, bu ayet bize çok önemli bir ders vermektedir: Bizler, dua edeceğimiz, yardım isteyeceğimiz, sığınacağımız varlığın her şeyi işiten, her şeyi gören, her şeye gücü yeten Yüce Allah olduğunu bilmeliyiz. Çünkü O, "Kulun bana dua ettiğinde ben onunla beraberim" buyuruyor. O'ndan başkasına yalvarmak, O'ndan başkasından medet ummak, Hz. İbrahim'in kavminin düştüğü hataya düşmektir.

Allah'a dua ettiğimizde, O'nun bizi işittiğini, bize cevap vereceğini ve bize yardım edeceğini bilerek gönül rahatlığıyla O'na yönelmeliyiz. İşte gerçek kurtuluş, gerçek huzur ve gerçek mutluluk, her şeyi işiten ve gören Allah'a gönülden bağlanmakla mümkündür.