سورت شعراء — آیت 72

د کلمو معناګانې:

• هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ: ایا دوى ستاسو (دعا) اوري؟
• إِذْ تَدْعُونَ: کله چې تاسو (دوى) بليئ.

تفسیر:

حضرت ابراهيم عليه السلام خپل قوم ته وفرمايل: چې تاسو دغه بتان عبادت کوئ، آيا دوى ستاسو دعاګانې اوري کله چې تاسو دوى رابولئ؟ يعنې آيا دوى د اورېدو وړتيا لري چې ستاسو غږ واوري؟ دا پوښتنه د دې لپاره وه چې د بتانو بې وسي او بې اختياره والى يې ثابت کړي، ځکه چې دا بتان نه اوري، نه ويني او نه خبرې کوي. دوى جمادات دي چې هېڅ ګټه يا ضرر نه شي رسولى. ابراهيم عليه السلام په دې پوښتنې سره غوښتل چې قوم ته عقل ورکړي چې څنګه داسې شيان عبادت کوي چې نه اوري او نه پوهېږي.

فايدې:

1. دا آيت مونږ ته دا درس راکوي چې عبادت يواځې هغه ذات ته لايق دى چې اورېدل، ليدل او پوهه ولري، او هغه الله جل جلاله دى.
2. د عبادت په برخه کې بايد عقل او بصيرت وکاروو، نه يواځې د پلرونو تقليد وکړو.
3. د دعا قبوليت د الله تعالی په ذات پورې تړلى دى، نه په مړو او بې جانو شيانو پورې.
4. دا آيت د شرک د بطلان او د توحيد د حقانيت روښانه دليل دى، ځکه چې کوم معبود چې د عابد دعا نه اوري، هغه د عبادت هېڅ استحقاق نه لري.