Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳое, ки дар оят равшансозӣ талаб мекунанд:
- «مَثَل» (масал): ҳолат ва сифати монанд, намунаи муқоиса.
- «عِندَ اللَّهِ» (индаллоҳ): назди Аллоҳ, яъне дар илм ва ҳукми Аллоҳ.
- «كُن فَيَكُونُ» (кун фаякун): «Бошад!» — пас мешавад; иборат аз фармони илоҳӣ, ки бе таваққуф иҷро мешавад.
- Тафсири оят:
Аллоҳи таъоло дар ин оят ба мардум ҳақиқатеро равшан месозад, ки он далели бузургест бар қудрати бепоёни Ӯ ва бар ботил будани гумонҳои онҳое, ки Масеҳ (алайҳиссалом)-ро ба худоӣ бардоштанд. Мефармояд, ки ҳолати офариниши Исо назди Аллоҳ монанди ҳолати офариниши Одам аст. Одамро Аллоҳ аз хок офарид, бе падар ва бе модар, сипас ба ӯ фармуд: «Бошад!» — ва ӯ ба шакли инсони комил вуҷуд ёфт. Ҳамин тавр, Исо низ бе падар офарида шуд, вале ин ҳаргиз далели худоӣ ё писари Худо будани ӯ нест. Зеро агар офариниш бе падар сабаби худоӣ бошад, пас Одам, ки на падар дошт ва на модар, аввалитар сазовори ин гуфтор мебуд. Ҳол он ки ҳама иттифоқ доранд, ки Одам бандаи Аллоҳ буд. Пас Исо низ банда ва расули Аллоҳ аст, ки бо фармони «Кун» аз ҷониби Парвардигор ба вуҷуд омадааст. Ин оят нишон медиҳад, ки офариниши мӯъҷизавии Исо ба ҳеҷ ваҷҳ ӯро аз доираи бандагии Аллоҳ берун намебарорад ва ҳақиқати ягонагии Аллоҳро тақвият мекунад.
- Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон месозад:
- Қуръон бо далелҳои равшан ва мантиқи солим ҳақиқатро собит мекунад ва шубҳаҳоро бартараф месозад.
- Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ бар ҳар чиз тавоно аст; Ӯ метавонад бе воситаи падар ё модар биёфарад, ва ин қудрати Ӯро бузург месозад.
- Исо (алайҳиссалом) дар ислом бандаи гиромии Аллоҳ ва расули ӯст, на худо ва на писари Худо; ин эътиқод дилро аз ширк пок мегардонад.
- Одам ва Исо ҳар ду офаридаи Аллоҳанд; ин баробарӣ ба мардум мефаҳмонад, ки ҳамаи паёмбарон бандагони Аллоҳ буданд ва паёмҳои якхелаи тавҳидро овардаанд.
- Қуръон мардумро ба андешаи дуруст ва тафаккури солим даъват мекунад, то ҳақро бо далел бипазиранд ва аз гумонҳои беасос дур шаванд.
- Ин оят дили инсонро ба ислом мекашад, зеро он ҳақиқатро бо сухани равшан ва мантиқи қатъӣ баён мекунад, ки ба фитрати инсон мувофиқ аст.
📜 Оят 57-61 — Сураи Аль Имран
Тарҷума — Аль Имран 59
Сураи Аль Имран Оят 59 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мисоли Исо дар назди Худо чун мисоли Одам аст, ки…Сураи Оят 59/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 57–61. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Аль Имран
Қуръони Карим
Wednesday, September 30, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


