සූරා ලුක්මාන් — ආයාත් 19

වචනාර්ථ:

• وَاقْصِدْ – මධ්‍යස්ථ වන්න, සමබර වන්න
• مَشْيِكَ – ඔබේ ඇවිදීම
• وَاغْضُضْ – පහත් කරන්න, අඩු කරන්න
• أَنكَرَ – අතිශයින් පිළිකුල් සහගත, අප්‍රියතම
• الْحَمِيرِ – බූරුවන් (කොටළුවන්)

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්‍යය තුළ ලුක්මාන් නබිතුමා තම පුත්‍රයාට ලබා දෙන ශ්‍රේෂ්ඨ උපදෙස් මාලාවේ අවසන් කොටස අන්තර්ගත වේ. එහිදී ඔහු පුත්‍රයාට උපදෙස් දෙන්නේ ඇවිදීමේදී මධ්‍යස්ථ මාර්ගයක් අනුගමනය කරන ලෙසයි. එනම්, අහංකාරයෙන් හා උඩඟු ලෙස ඇවිදීමත්, අධික ලෙස මන්දගාමීව හෝ රෝගී බවක් පෙන්වන අයුරින් ඇවිදීමත් යන දෙකම අතර සමබර මාර්ගයක් ගත යුතුය. ගෞරවනීය හා නිහතමානී ඇවිදීමක් අනුගමනය කළ යුතුය.

ඉන්පසු ඔහු තම හඬ පහත් කරන ලෙස උපදෙස් දෙයි. කතා කිරීමේදී අනවශ්‍ය ලෙස හඬ ඉහළ නැංවීමෙන් වැළකී, සන්සුන් හා මෘදු ලෙස කතා කළ යුතුය. කෙසේ වෙතත්, සතුරා බිය ගැන්වීම වැනි අවස්ථාවලදී හඬ ඉහළ නැංවීම අවශ්‍ය වන අවස්ථා ඊට ව්‍යතිරේක වේ.

මෙම උපදෙස සඳහා හේතුව පැහැදිලි කරමින් අල්ලාහ් පවසන්නේ, සියලුම හඬවල් අතරින් වඩාත්ම පිළිකුල් සහගත හා අප්‍රිය හඬ බූරුවන්ගේ හඬ බවයි. බූරුවන්ගේ හඬ අතිශයින් උස් වන අතර, එහි ආරම්භය බියකරු හුස්ම පිටකිරීමක් වන අතර අවසානය ගැඹුරු හුස්ම ඇදීමකි. එය නිරයේ වැසියන්ගේ හඬට සමාන කළ හැකිය. එබැවින් මිනිසෙකු තම හඬ බූරුවෙකුගේ හඬ මෙන් උස් කරන්නේ නම්, එය අතිශයින් අවමානයට පත් කරන ක්‍රියාවකි.

උගත හැකි පාඩම්:

• ඉස්ලාමය අනුගමනය කරන්නේ සෑම කටයුත්තකදීම මධ්‍යස්ථ මාර්ගයයි. අතිශයෝක්තිය හෝ අඩුව යන දෙකම අනුමත නොකරයි.
• නිහතමානීකම සහ ගෞරවනීය හැසිරීම මුස්ලිම්වරයෙකුගේ අනන්‍යතාවයේ කොටසකි.
• කතා කිරීමේදී හඬ පාලනය කිරීම සමාජ ගෞරවයේ සහ ශිෂ්ටාචාරයේ ලක්ෂණයකි.
• අල්ලාහ් මිනිසුන්ට උපදෙස් දෙන්නේ ඔවුන්ගේ යහපත සඳහාය. එම උපදෙස් පිළිපැදීමෙන් මෙලොවදීත් පරලොවදීත් සාර්ථකත්වය ලැබේ.
• සෑම ක්‍රියාවකදීම අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කිරීමෙන්, මිනිසාට ගෞරවනීය හා සමබර ජීවිතයක් ගත කළ හැකි අතර, අනවශ්‍ය අපහසුතාවයන්ගෙන් ආරක්ෂා විය හැකිය.