සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 106

වදන්හි අරුත්:

• الْبَلَاءُ – පරීක්ෂණය, අගහිඟකම හෝ දුෂ්කර කටයුත්ත.
• الْمُبِينُ – පැහැදිලි වූ, ප්රකට වූ.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාව තුළ අල්ලාහ් තආලා ඉබ්රාහීම් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ සිහිනය පිළිබඳ සිද්ධියේ අවසාන ප්රතිඵලය ගැන පවසයි. එනම්, තම පුත්රයා වන ඉස්මායීල් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ව උපස්ථ කිරීමට ලැබුණු අණ මෙයයි. මෙය ඉතා පැහැදිලි සහ මහත් වූ පරීක්ෂණයකි. මෙම පරීක්ෂණය තුළින් ඉබ්රාහීම් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ අවංකභාවය, අල්ලාහ් කෙරෙහි ඇති භක්තිය සහ ඔහුගේ අණට සම්පූර්ණයෙන් යටත් වීම පැහැදිලිව ප්රකට විය. එමෙන්ම ඉස්මායීල් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ ඉවසීම සහ පියාණන්ට කීකරු වීම ද මෙමගින් පැහැදිලි විය. අල්ලාහ් තආලා මෙම පරීක්ෂණය තුළින් ඔවුන් දෙදෙනාම සාර්ථක වූ බව ප්රකාශ කර, ඒ වෙනුවට මහත් වූ කුර්බානියක් (බැටළුවෙකු) ලබා දී ඔවුන්ට ආදේශ කළේය. මෙය ඔවුන්ගේ ඉමහත් භක්තියට ලැබුණු උත්තම ත්යාගයක් විය.

පාඩම්:

මෙම ආයාව තුළින් අපට කිහිපයක් ඉගෙන ගත හැක:

1. අල්ලාහ් තආලා තම ප්රියතම ගැතියන් පරීක්ෂා කරන්නේ ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ලේ සත්යතාවය සහ භක්තියේ ගැඹුර මනිනු පිණිසය. මෙම පරීක්ෂණ ඔවුන්ගේ උසස් තත්ත්වය ඉහළ නැංවීමට හේතු වේ.
2. අල්ලාහ්ගේ අණට සම්පූර්ණයෙන් යටත් වීම සහ ඉවසීමෙන් කටයුතු කිරීම මගින් අල්ලාහ්ගේ උපකාරය සහ ආදේශනය ලැබේ. දුෂ්කරතාවයෙන් පසු පහසුව ඇති වේ.
3. දෙමාපියන්ට කීකරු වීම සහ ඔවුන්ගේ යහපත් අණට අවනත වීම ඉතා උසස් ගුණාංගයකි. ඉස්මායීල් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මෙයට මනා උදාහරණයකි.
4. අල්ලාහ් වෙනුවෙන් කරන කැපකිරීම් කිසි විටෙකත් නිෂ්ඵල නොවේ. ඉබ්රාහීම් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් තම පුත්රයා කුර්බාන් කිරීමට සූදානම් වූ විට, අල්ලාහ් ඔහුට විශාල ආදේශකයක් ලබා දුන්නේය. මෙයින් පෙනී යන්නේ අල්ලාහ් කිසි විටෙකත් තම ගැතියන් අසරණ නොකරන බවයි.
5. මෙම සිද්ධිය අල්ලාහ්ගේ දයාව සහ කරුණාව පිළිබඳ මහත් පාඩමකි. ඔහු තම ගැතියන්ට බරපතල දේ පැටවීමට කැමති නැත. ඔහු සැමවිටම පහසුව සහ සහනය ලබා දෙන්නාය.