සූරා ඝාෆිර් — ආයාත් 73

වචනාර්ථ:

• ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ: ඉන්පසු ඔවුන්ට කියනු ලැබේ.
• أَيْنَ: කොහේද?
• مَا كُنتُمْ تُشْرِكُونَ: නුඹලා (අල්ලාහ්ට) ආදේශ කරමින් පුදනු ලැබූ දෑ.

අර්ථ විවරණය:

නිරයේ ගින්නෙන් ඔවුන් දැවෙමින් සිටින අතරතුර, ඔවුන්ට නින්දා පරිභව කරමින් මෙසේ අසනු ලැබේ: “නුඹලා මෙලොවදී අල්ලාහ්ට ආදේශ කරමින් නමස්කාර කළ ඔවුන් (ඔවුන්ගේ දෙවිවරුන්) දැන් කොහේද? ඔවුන් නුඹලාට උපකාර කිරීමට හෝ මෙම දුක් වේදනාවලින් නුඹලාව ගලවා ගැනීමට එන්නේ නැද්ද?” එවිට ඔවුහු මෙසේ පිළිතුරු දෙති: “ඔවුහු අපෙන් අතුරුදන් වී ගියහ. එනම්, ඔවුන් අපට කිසිදු ප්රයෝජනයක් ගෙන ආවේ නැත. අප ඔවුන්ට කළ නමස්කාරය නිෂ්ඵල විය.” මෙලෙසින් ඔවුහු තමන් අද්දර සිටි බව පිළිගනිති. එනම්, ඔවුන් ලෝකයේදී අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෑට නමස්කාර කිරීමෙහි අනුගමනය කළේ අසත්යයක් බව ඔවුහු ප්රකාශ කරති. අල්ලාහ් ඔවුන්ව නිරයට පත් කළේ ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය නිසාය. එලෙසම අල්ලාහ් අවිශ්වාසිකයින්ව අයහපත් මාර්ගයෙහි අත්හැර දමයි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෑට නමස්කාර කිරීමේ අවසාන ප්රතිඵලය වන්නේ බලාපොරොත්තු සුන්වීම සහ නින්දාවයි. ලෝකයේදී තමන් විශ්වාස කළ ආදේශයන් අවසාන දිනයේදී කිසිදු උපකාරයක් නොකරන බව ඔවුන්ට පැහැදිලි වේ.
2. මෙම ආයතය තුළින් අපට ඉගෙන ගත හැක්කේ, සැබෑ උපකාරය සහ ආරක්ෂාව ඇත්තේ අල්ලාහ්ගෙන් පමණක් බවයි. එබැවින් අප සියලු කටයුතුවලදී ඔහුට පමණක් යැපිය යුතු අතර, ඔහුගේ ආඥාවන්ට අනුකූලව කටයුතු කළ යුතුය.
3. මෙලොව ජීවිතය පරීක්ෂණයකි. අප කරන සෑම ක්රියාවක්ම, අප නමස්කාර කරන සෑම දෙයක්ම අවසාන දිනයේදී අපට එරෙහිව හෝ අප වෙනුවෙන් සාක්ෂි දරනු ඇත. එබැවින් අපගේ ජීවිතය අල්ලාහ්ගේ අනුමැතියට අනුව හැඩගැස්වීම ඥානවන්ත ක්රියාවකි.
4. අල්ලාහ්ගේ දයාව සහ යුක්තිය අතර සමතුලිතතාවය: ඔහු දයානුකම්පිතය; එහෙත් ඔහු යුක්තිගරුකය. අවිශ්වාසය සහ ආදේශ කිරීම අත්හැර, අවංකව ඔහු වෙත හැරෙන අයට ඔහු සමාව දෙන බවට පොරොන්දු වී ඇත. එබැවින් අප ජීවිතයේදීම ඔහු වෙත හැරීම ඉතා වැදගත්ය.