ซูเราะฮฺ อัด-ดูคาน — อายะฮฺ 20

คำสำคัญ:

• عُذْتُ (อุซตุ) = ขอความคุ้มครอง / ขอความปลอดภัย
• رَبِّي وَرَبِّكُمْ (รับบี วะรับบิกุม) = พระเจ้าของฉันและพระเจ้าของพวกท่าน
• أَن تَرْجُمُونِ (อัน ตัรญุมูนี) = จากการที่พวกท่านจะขว้างปาฉันด้วยหิน (หมายถึงการลงโทษจนถึงแก่ความตาย)

การตีความ:

เมื่อมูซา (อัยยับ) กล่าวกับพวกฟิรเอาน์ว่า แท้จริงเขาได้นำหลักฐานอันชัดเจนมาจากพระเจ้าของพวกเขา และเขาได้ขอความคุ้มครองจากพระเจ้าของเขาและพระเจ้าของพวกเขา จากการที่พวกเขาจะทำร้ายเขา ไม่ว่าจะด้วยการขว้างปาหินจนเสียชีวิต หรือด้วยวิธีการใดก็ตามที่ทำให้เขาได้รับอันตรายถึงชีวิต ทั้งนี้เพราะมูซารู้ดีว่าพวกเขากำลังวางแผนร้ายต่อเขา และเขาจึงมอบหมายภารกิจทั้งหมดไว้กับพระเจ้าผู้ทรงปกป้องคุ้มครองเขาและพวกเขาให้พ้นจากความชั่วร้ายทั้งปวง

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ผู้ศรัทธาควรหันพึ่งพาและขอความคุ้มครองจากพระเจ้าในยามที่เผชิญกับอันตรายหรือภัยคุกคาม เพราะพระองค์คือผู้ทรงปกป้องที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียว
2. การประกาศขอความคุ้มครองจากพระเจ้าอย่างเปิดเผยต่อหน้าศัตรู เป็นการแสดงถึงความมั่นใจในพลังของพระเจ้า และเป็นการประกาศความศรัทธาอย่างไม่หวั่นเกรง
3. ศาสนทูตของพระเจ้าเผชิญกับอุปสรรคและการข่มขู่มากมาย แต่พวกเขาก็ยังยืนหยัดและไม่ยอมแพ้ ซึ่งเป็นแบบอย่างที่ดีสำหรับผู้ศรัทธาในการอดทนต่อความยากลำบาก
4. การที่มูซากล่าวว่า "พระเจ้าของฉันและพระเจ้าของพวกท่าน" เป็นการเชิญชวนให้พวกเขาได้ตระหนักว่าพระเจ้าที่แท้จริงนั้นเป็นพระเจ้าของทุกคน ไม่ใช่เพียงเฉพาะผู้ศรัทธาเท่านั้น ซึ่งสะท้อนถึงความเมตตาที่พระองค์มีต่อมวลมนุษย์ทุกคน