Surah Al-Qamar — Aya 46

Ma’anonin Kalmomin:

• السَّاعَةُ: Tana nufin ranar ƙiyama.
• مَوْعِدُهُمْ: Wato lokacin da aka yi musu alkawari domin a yi musu hukunci.
• أَدْهَى: Mafi girma da muni, wato bala’i mafi tsanani.
• أَمَرُّ: Mafi tsanani da zafi, wato abu mafi ɗaci da wahala.

Fassarar Ayar:

Wannan ayar tana magana ne game da masu laifi da suka ƙaryata manzanni, musamman waɗanda suka sha azaba a duniya kamar mutanen Kuraishawa a yaƙin Badar. Allah yana cewa: Ba wai kawai azabar duniya ce za ta same su ba, amma ranar ƙiyama ita ce ainihin alkawarin da aka yi musu, inda za a tattara su domin a yi musu hisabi da azaba mai tsanani. Azabar ranar ƙiyama tafi muni da ɗaci fiye da duk abin da suka ɗanɗana na azaba a duniya, kamar kashewa da kamawa a yaƙin Badar. Don haka, abin da ya zo musu a duniya ba shi ne mafi girma ba, amma mafi girma yana jiransu a lahira.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana tunatar da mu cewa azabar lahira tafi girma da tsanani fiye da duk wata azaba ta duniya, don haka ya kamata mu ji tsoron Allah mu guji abubuwan da ke kaiwa ga azabarsa.
2. Tana nuna wa masu laifi cewa ba za su tsira ba, domin ko sun tsira daga azabar duniya, ranar ƙiyama ita ce babban alkawarin da ba zai iya ɓacewa ba.
3. Tana ƙarfafa muminai su yi haƙuri da juriya a kan addininsu, domin sun san cewa nasara ta ƙarshe za ta kasance a lahira, kuma azabar da za ta sami munanan mutane a can ita ce mafi cikakkiya.
4. Tana sa mu himmatu wajen yin ayyukan alheri da kuma neman tsira daga azabar ranar ƙiyama, wadda ita ce babbar manufa ta kowane mumini.