Sura Al-A'raf — Werset 191

Znaczenie słów:

• Ajusznikuna – czy oni przypisują współtowarzyszy (Allahowi)?
• Ma la yakhluqu szaj'an – to, co nie stwarza niczego.
• Wa hum yukhlaqun – podczas gdy oni sami są stworzeni.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah Wszechmogący zadaje pytanie retoryczne, które ma obnażyć bezsens i sprzeczność w postępowaniu bałwochwalców. Pyta: „Czy ci, którzy przypisują Allahowi współtowarzyszy w Jego boskości i czci, czynią to wobec stworzeń, które nie są w stanie stworzyć nawet najmniejszej rzeczy – ani nieba, ani ziemi, ani żadnego stworzenia – a wręcz przeciwnie, same są stworzone przez Allaha?"

Te bożki, posągi i fałszywe bóstwa, które oni czczą, są jedynie bytami stworzonymi – wykonanymi rękami ludzi lub wyobrażonymi w ich umysłach. Nie posiadają one żadnej mocy stwórczej, nie dają życia ani śmierci, nie przynoszą korzyści ani szkody. Jak zatem można oddawać im cześć, skoro są one zależne od Stwórcy i nie różnią się od innych stworzeń? To pytanie ma charakter nagany i zdumienia nad głupotą tych, którzy porzucają czczenie Stwórcy wszystkiego na rzecz czczenia rzeczy stworzonych.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Werset ten uczy nas, że Allah – jedyny Stwórca i Władca wszystkiego – zasługuje wyłącznie na cześć i uwielbienie. Ten, kto stwarza i zarządza, jest godny czci, a nie ten, kto jest stworzony i nie ma żadnej mocy.
2. Ukazuje nam wielkość rozumu w islamie – wiara opiera się na logicznym myśleniu i zdrowym osądzie, a nie na ślepym naśladownictwie. Allah wzywa ludzi do refleksji nad naturą rzeczy, aby doszli do prawdy.
3. Przypomina nam o błogosławieństwie bycia muzułmaninem – że nie czcimy kamieni ani posągów, lecz czcimy Pana światów, który słyszy nasze modlitwy, odpowiada na nie i troszczy się o nas.
4. Werset ten zachęca do wdzięczności wobec Allaha za to, że wyprowadził nas z ciemności bałwochwalstwa do światła monoteizmu (tawhid), i skłania nas do utrwalania tej czystej wiary w naszych sercach i przekazywania jej innym.