سوره اعراف — آیه 191

معانی کلمات:

• أَيُشْرِكُونَ: آیا شریک قرار میدهند؟
• مَا لَا يَخْلُقُ شَيْئًا: چیزی که هیچ چیز را نمیآفریند.
• وَهُمْ يُخْلَقُونَ: در حالی که خودشان آفریده میشوند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، مشرکان را مورد سرزنش و نکوهش قرار میدهد که چگونه موجوداتی را شریک عبادت خود قرار میدهند که توانایی آفریدن هیچ چیز را ندارند، بلکه خودشان مخلوق و آفریده شدهاند. این موجودات — اعم از بتها، اصنام، یا هر معبود باطل دیگری — نه تنها نمیتوانند چیزی بیافرینند، بلکه خودشان نیازمند آفرینندهای هستند که آنها را خلق کرده است. پس چگونه ممکن است موجودی که خودش مخلوق است، شایسته پرستش و عبادت باشد؟ این کار از روی جهل و بیخردی است، زیرا خالق و آفریدگار تنها کسی است که شایسته عبادت است، نه مخلوقاتی که در تمام وجود خود وابسته به او هستند. مشرکان با اینکه میدانند این بتها هیچ کاری از آنها ساخته نیست و خودشان آفریده شدهاند، باز هم آنها را شریک خدا قرار میدهند و این بزرگترین تناقض و بیخردی است.

فواید و پیامهای آیه:

• توحید و یکتاپرستی اساس دین اسلام است؛ تنها خدایی که همه چیز را آفریده و هیچ شریکی ندارد، شایسته عبادت است.
• انسان عاقل باید در انتخاب معبود خود دقت کند و موجودی را که خودش نیازمند آفریننده است، هرگز شایسته پرستش نمیداند.
• این آیه دعوتی است به تفکر و اندیشه در آفرینش؛ هر کس به درستی بیندیشد، درمییابد که عبادت جز برای خالق یکتا روا نیست.
• اسلام دین فطرت است و انسان را به سوی خدایی راهنمایی میکند که خالق و رزاق است، نه به سوی موجودات ناتوان و بیارزش.