சூரா அல்-அன்பால் — வசனம் 22

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• الصُّمّ (அஸ்ஸும்மு): செவிடர்கள் – உண்மையைக் கேட்க மறுப்பவர்கள்.
• الْبُكْم (அல்புக்மு): ஊமைகள் – உண்மையைப் பேசாதவர்கள்.
• لَا يَعْقِلُونَ (லா யஅ்கிலூன்): சிந்திக்காதவர்கள், அறியாதவர்கள்.

விளக்கம்:

நிச்சயமாக, பூமியில் ஊர்ந்து செல்லும் உயிரினங்கள் அனைத்திலும் அல்லாஹ்வின் பார்வையில் மிகத் தீயவர்கள் யார் என்றால், அவர்கள்தான் செவிடர்களும் ஊமைகளுமானவர்கள். அவர்கள் உண்மையைக் கேட்கும் செவிகளை மூடிக்கொண்டு, அதை ஏற்க மறுக்கிறார்கள். அவர்கள் நன்மையைப் பேசும் நாவுகளை அடைத்துக்கொண்டு, உண்மையை உச்சரிக்க மறுக்கிறார்கள். இவர்கள்தான் அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளையும் தடைகளையும் சிந்தித்து உணராதவர்கள்.

இவர்கள் செவிடு மற்றும் ஊமை என்று கூறப்பட்டாலும், உண்மையில் இவர்களின் செவிகளும் நாவுகளும் இயற்கையாகச் செயலிழந்தவை அல்ல; மாறாக, இவர்கள் தாங்களாகவே உண்மையைக் கேட்காமலும் பேசாமலும் இருப்பதால், இவர்கள் அறிவைப் பயன்படுத்தாத காரணத்தால் இவர்கள் மிருகங்களை விட மோசமானவர்களாகிறார்கள். ஏனெனில், மிருகங்களுக்கு அறிவு இல்லை என்றாலும் அவை தங்கள் இயல்புக்கு ஏற்ப செயல்படுகின்றன; ஆனால் இவர்களுக்கு அறிவு வழங்கப்பட்டும் அதைப் பயன்படுத்தாமல் உண்மையைப் புறக்கணிக்கிறார்கள்.

பயன்கள்:

1. அறிவைப் பயன்படுத்தி சிந்திப்பதே மனிதனின் சிறப்பு; அதைப் பயன்படுத்தாதவன் மிருகத்தை விட தாழ்ந்தவனாகிறான்.
2. உண்மையைக் கேட்டும் ஏற்காமல் இருப்பதும், அதைப் பேசாமல் மறைப்பதும் பெரும் பாவமாகும்.
3. அல்லாஹ்வின் வசனங்களைச் சிந்தித்து, அவற்றிலிருந்து பாடம் எடுப்பவர்களே உண்மையான அறிவாளிகள்.
4. இந்த வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்துகிறது: நாம் எப்போதும் உண்மையைக் கேட்கவும், அதைப் பேசவும், அதன்படி செயல்படவும் தயாராக இருக்க வேண்டும்.
5. மனிதன் தன் படைப்பின் நோக்கத்தை உணர்ந்து, அல்லாஹ்வின் வழிகாட்டலைப் பின்பற்றினால் மட்டுமே அவன் உயர்ந்தவனாகிறான்; இல்லையெனில் அவன் தீயவர்களின் வரிசையில் இடம்பெறுகிறான்.