Sure Enfâl — Ayet 22

Kelime Anlamları:

• Ed-devâbb: Yeryüzünde yürüyen, hareket eden canlılar.
• Es-summ: Sağırlar; hakkı işitmeyenler.
• El-bükm: Dilsizler; hakkı söylemeyenler.
• Lâ ya'kılûn: Akletmeyenler, düşünmeyenler.

Tefsir:

Allah Teâlâ bu âyet-i kerîmede, yeryüzünde hareket eden canlıların en şerlisi, en kötüsü olarak nitelendirdiği kimseleri haber vermektedir. Bunlar; hakkı işitmedikleri, işitseler bile kabul edip kulak vermedikleri için sağır olanlar, hakkı söylemeyen ve onu dile getirmeyenler için dilsiz olanlar ve Allah'ın emir ve yasaklarını akledip düşünmeyenlerdir.

Bu kimseler, kendilerine verilen işitme, konuşma ve akıl nimetlerini yerli yerince kullanmadıkları için, yeryüzünde yürüyen hayvanlardan bile daha aşağı bir duruma düşmüşlerdir. Çünkü hayvanlar, yaratılışları gereği akledemezler; fakat bu insanlar, kendilerine verilen akıl nimetini hak yolunda kullanmadıkları için, hayvanlardan daha şerli bir konuma gelmişlerdir. Onlar, Kur'an'ın ifadesiyle "hayvanlar gibidirler, hatta daha da şaşkındırlar."

Bu âyet, bizlere çok önemli bir ders vermektedir: İnsanı diğer varlıklardan üstün kılan akıl, işitme ve konuşma gibi nimetler, ancak Allah'ın rızası doğrultusunda kullanıldığında değer kazanır. Bu nimetleri hak yolunda kullanmayan kimse, yeryüzünde yürüyen en şerli varlık konumuna düşer.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet, bize kulaklarımızı hakkı işitmek, dillerimizi hakkı söylemek ve akıllarımızı Allah'ın emirlerini düşünüp anlamak için kullanmamız gerektiğini hatırlatmaktadır. Rabbimiz bizleri, sağır ve dilsiz gibi davrananlardan değil; hakkı işiten, hakkı söyleyen ve akleden kullarından eylesin. Unutmayalım ki, Allah katında en değerli olanlar, O'nun ayetlerini düşünüp hayatlarına uygulayanlardır. Bu nimetleri doğru kullandığımızda, hem dünyada hem ahirette kurtuluşa ereceğiz.