Surah Al-Anfal — Aya 22

Ma’anonin Kalmomin:

• الصُّمّ (Asummu): Masu kurma, waɗanda ba su ji maganar gaskiya da kunne na karɓa.
• الْبُكْمُ (Al-Bukmu): Masu bebe, waɓanda harsunansu ba su iya faɗin gaskiya.
• لَا يَعْقِلُونَ (La ya’qiluna): Waɗanda ba su fahimtar umarnin Allah da hukunce-hukuncensa ba.

Fassarar Aya:

Lalle ne mafi sharrin halittu masu tafiya a ƙasa a wurin Allah, su ne waɗanda suka makance da kunne daga jin gaskiya, kuma harsunansu sun kulle daga faɗin gaskiya, waɗanda ba su da hankali na fahimtar Allah da umarninsa da hane-hanensa. Waɗannan mutane ne suka fi dabbobi muni, domin dabbobi ba su da hankali da za su yi amfani da su wajen sanin gaskiya, amma waɗannan suna da hankali amma ba sa amfani da shi wajen bin gaskiya. Suna jin magana amma ba su karɓa da zuciya, suna iya magana amma ba su faɗi gaskiya ba, don haka Allah ya kwatanta su da mafi sharrin halittu.

Fa’idojin Aya:

1. Nuna cewa mafi girman darajar mutum a wurin Allah ita ce amfani da ji, gani, da hankali wajen bin gaskiya da yin abin da Allah ya umarta.
2. Ƙarfafa wa musulmi su yi amfani da waɗannan ni’imomin da Allah ya ba su (ji, gani, hankali) wajen fahimtar Alƙur’ani da Sunnah, kuma su guji zama kamar waɗanda suka ji gaskiya amma ba su karɓa ba.
3. Gargaɗi ga masu bijirewa gaskiya cewa matsayinsu a wurin Allah ya fi na dabbobi muni, domin dabbobi ba su da hankali, amma su suna da shi amma ba sa amfani da shi.
4. Ƙarfafa wa muminai su nemi ilimi da fahimtar addini, domin wannan shine hanyar tsira daga wannan siffa muguwar.
5. Nuna cewa Allah ya ba mutum albarkar ji da magana don ya yi amfani da su wajen ɗaukaka addininsa, kuma wanda ya bijire wa wannan, to ya cancanci azaba.