Surah Ad-Duha — Aya 3

Ma’anonin Kalmomi:

• وَدَّعَكَ: ya rabu da kai, ko ya yanke maka zumunci kamar yadda mai bankwana ke yin bankwana da wanda yake so.
• قَلَى: ya ƙi ka, ko ya sanya maka ƙiyayya.

Fassarar Aya:

Wannan aya tana cewa: "Ubangijinka bai rabu da kai ba, ya kuma ƙi ka." Wato, ba kamar yadda maƙaryata suke zato ba, waɗanda suka ce da Annabi Muhammad (SAW) lokacin da wahayi ya jinkirta zuwa gare shi, cewa Ubangijinsa ya rabu da shi kuma ya ƙi shi. A’a, ba haka ba ne. Allah bai bar shi ba, kuma bai ƙi shi ba. Jinkirin wahayin ba ya nufin rabuwa ko ƙi ba, amma yana cikin hikimar Allah, domin ya gwada haƙurin Annabi da imaninsa. Wannan magana ce mai kwantar da hankalin Annabi (SAW), tana mai tabbatar masa da cewa Allah yana tare da shi kuma yana son shi, duk da jinkirin da ya faru.

Fa’idodin da ake samu daga wannan aya:

1. Ƙaunar Allah ga Annabi (SAW) ba ta ƙarewa ba, kuma jinkirin wahayi ba ya nufin rabuwa ko ƙi ba.
2. Wannan aya tana ƙarfafa muminai su dage a kan imaninsu da haƙurinsu, musamman a lokacin wahala ko jinkirin taimakon Allah.
3. Tana nuna cewa Allah ba ya ƙi wanda ya zaɓa don hidimar addininsa, kuma duk wani abu da ya faru da shi yana cikin hikimarsa.
4. Tana koya mana cewa kada mu yi gaggawar yanke hukunci a kan abubuwan da ba mu sani ba, kamar yadda maƙaryata suka yi zaton ƙi a lokacin jinkirin wahayi.
5. Tana ƙarfafa zuciyar mai aiki da addini, cewa idan ya ga jinkiri a cikin aikin sa, kada ya yi sanyin gwiwa, domin Allah ba ya manta da shi.